Ongeval 28

Zo, het is nu ruim een week geleden dat ik opgenomen ben om de fixatuur te laten verwijderen.
Het viel mee, toen de chirurg het been had geopend bleek het beter op elkaar te zitten als eerst gedacht, ze hebben dus geen botmateriaal uit mijn heup te hoeven gebruiken (is dit goed Nederlands Ger?)
Alleen een stuk kuitbeen hebben ze weggehaald en vergruisd, en dat is erin gedaan als een soort cement. Het weghalen van het beenmerg zag ik tegenop want dat kan maanden zeer blijven doen.
Mijn enkel zit nu vast in een hoek van 90% en mijn voet moet de rolbeweging over gaan nemen. Nou dat komt wel goed.
Het enige tegenvaller(tje) is dat ik een hele kleine bacterie-infectie had,
dat is ook de reden dat ik lenger in het ziekenhuis moest blijven zodat het met antibiotica behandeld kon worden. Hier moet ik nu nog 6 weken mee doorgaan, en dan zal het wel over zijn.

Het is een raar gezicht als je ineens een been in verband ziet zonder ijzerwerk wat eruit steekt. Ik weet niet wat dat stuk ijzer weegt maar ik voel mij nu toch wel ee stuk lichter. De eerste 3 dagen heb ik ontzettend veel pijn gehad, zelfs met morfine, waar ik constant aanlag, was dat niet helemaal weg te krijgen. Ik had een pompje om extra shots te nemen en dat hielp dan weer even. Tot op een gegeven moment ook dat niet meer werkte, maar toen bleek dat de stekker eruit was…………

Maandag kwamen er een paar jongens van de rugbyclub en als troost kreeg ik tehoren dat ik vroeger op het veld ook al een jankerd was, van je vrienden moet je het hebben.

Op dit moment gaat het goed, ik heb geen pijn, ik “loop”weer, met krukken, en ik zie alles weer zonnig tegemoet. Het weer is slecht hoor ik van iedereen, maar vanuit mijn raam zie ik een sprookjeslandschap, bomen met sneeuw, vogeltjes er tussendoor, en s’avonds is een huis achter het ziekenhuis mooi verlicht. Eten en drinken wordt aan mijn bed gebracht, ik ga er bijna aan wennen. Maar maandag ga ik weer naar huis. Proberen het een beetje op te pakken en nog wat van de feestdagen te maken. Voorlopig mag ik bijna alles als ik maar mijn rust pak door mijn been omhoog te houden, niet de hele tijd maar wel als het kan.

Heb ik verder nog iets te vertellen?
Ja vanochtend is er op de zaal naast mij een jonge vrouw overleden.
Borstkanker, laat een man en 2 kleine kinderen achter. Ze was al 4 jaar ziek en inmiddels had het haar ruggenmerg aangetast maar toch, borstkanker, godverdomme…..

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: