Maandelijks archief: december 2010

Ongeval 24

Vrijdag ging Willem met pensioen, nouja net als al die andere mannen heeft hij nog een aantal dagen en uren die hij opneemt en daardoor eerder kan stoppen met werken. Hij wel, ik zie dat onze generatie niet meer doen.
Een aantal jaren geleden had ik een collega, net zo oud als ik, en die ging er van uit dat hij met 55 zou stoppen met werken. Ik hoop voor hem dat hij heel veel gespaard heeft. De winsten die mensen nu nog uit de verkoop van hun huis kunnen halen zijn er ook niet meer als je in deze tijd je huis koopt of gekocht hebt, en ook dat zal in zijn geval wel meevallen.
Tja het is nou eenmaal zo dat we nu op een pad terug aan het gaan zijn.
Stoppen met werken als je 67 bent, 15 jaar geleden was dat nog 57, niet officieel welliswaar maar een hoop mensen konden met een mooie regeling stoppen. Wat ik niet begrijp is dat er toen, net als nu, een kans was op jeugdwerkeloosheid en dat was de reden dat mensen eerder stopten met werken. Jongeren konden die plek dan innemen. Nu moeten mensen langer werken waardoor jongeren minder kans krijgen op de arbeidsmarkt, en lopen ze weer te zeuren dat er teveel jeugd in de ww zit (of de wajong, waar ineens al die jonge arbeidsgehandicapten vandaan komen???). En probeer als oudere maar eens een baan te krijgen. Mischien als PVV kamerlid, ik voorzie een snelle doorlooptijd;-)

Nu even over mijzelf. Na de receptie van Willem heb ik vrijdagavond en zaterdag wel pijn in mijn been gehad, er is een lichte ontsteking aan een pen in mijn voet, maar dat is goed schoongemaakt (pijnlijk).
Verder leef ik een beetje toe naar de operatie en hoop dat dat zo snel mogelijk gebeurd. In de tussentijd houdt ik mij bezig met randzaken zoals het werk. Je krijgt een aantal weken korting op het salaris dat wist ik, en na een aantal weken wordt die korting iets hoger, allemaal volgens de wet dus het zal wel. Wat vervelender is, is dat ze zich een maand vergissen, moet je weer achteraan.
Verder laat de verzekering niets van zich horen, dan bel je en blijkt dat het schadebedrag bekend is, laat mij dat weten en maak het over op mijn rekening. Dan kan ik de motor laten repareren en op laten halen. Overigens 2300euro schade aan de motor, dat is me nogal wat.

Advertenties

Ongeval 23

Eindelijk weer wat actie,
De plastisch chirurg heeft gekeken en gezien dat het been er nu goed uitziet. De orthopeed is gebeld en er is besloten binnenkort een operatie te plannen. Dit is goed nieuws want het is weer een volgende stap in het proces. Zoals ik vorige keer al zei ben ik het wel zo’n beetje zat. Nu is er uitzicht op……
Optimist als ik ben is het traject als volgt: Operatie over 2 a 3 weken. Weekje ziekenhuis. dan is het half december. 8 weken niet belasten van het been. en dan fysio en revalidatie 8 weken.Dan zou ik half april klaar zijn. Als je dan een maand rekent voor tegenslagen etc. wordt het half mei, rond mijn verjaardag, en dus wat ik zelf gehoopt had/ heb.
Maar goed dit is het meest optimistische scenario. Allereerst de operatie,
dit houdt in dat er via mijn voet een pen in mijn scheenbeen geplaatst gaat worden. Omdat er wat botmateriaal mist moet er wat materiaal uit mijn heup vandaan daarheen geplaatst worden. Dit moet dan aangroeien en mag dan niet belast worden, dus niet anders als nu.
Het kan niet in het gips gezet worden omdat er wat schroefgaten in de huid zitten die dicht moeten groeien, die moet je als wond behandelen en dat kan natuurlijk niet als er gips omheen zit.
Wat daarna gebeurt, het fysiotraject zie ik dan wel weer. Ik kan er nu weinig over zeggen, weet ook niet of het hier gebeurt of bij Heliomare.

Gebeurd er verder nog iets in mijn aardse bestaan op dit moment?
Ach ik houdt het nieuws bij, de vrienden van de PVV zijn nogal bezig. Mijn voetbalcluppie zou het beter kunnen doen, las overigens dat ze met een nieuwe spits bezig zijn. Ik probeer wat te werken en te leren.
Wat ik wel jammer vindt is dat ik bepaalde dingen niet kan. Voorbeeld, een kennis van mij heeft een boot en ik zou met hem gaan vissen op de Noordzee, dat leek me ook een mooie ervaring voor Sean en Dennis, mijn zoons. Ik ben overigens helemaal geen visser, maar het is mooi om op een boot te zitten en als je dan toch niets doet kan je net zo goed proberen een avondmaaltijd te vangen. Nu gaan de jongens met de vriend van mijn ex vissen, en dat vind ik eigenlijk jammer. Ik vind het mooi dat die man dat doet, ik begrijp van de jongens dat het een aardige vent is, maar eigenlijk had ik …………….
Nouja komt wel weer, en als de boot niet verkocht wordt kan ik altijd nog een dagje gaan vissen.
Verder mis ik het trainen wel, en dan heb ik het over Rugby, fietsen en met de band. Ik had voor de club een mooi trainingsprogramma opgesteld waarmee ik denk dat het team verder kan komen, maar goed dat is voor het volgend seizoen. En ook met de band hadden we wat plannen om vaker op te treden. Ook voor de toekomst.
Ik krijg het druk;-)


Ongeval 22

Gisteren naar de Melkweg geweest met een paar kameraden, Danko Jones, gaaf concert, je weet wat je gaat krijgen. 2 uur lang stevige rock met een grappig praatje
http://www.youtube.com/watch?v=I-97t_BPL8M&feature=related, http://www.youtube.com/watch?v=Y3PtbAPQ1F4.
Voorprogramma Young guns een band uit Londen, ook stevige (hard) rock. http://www.youtube.com/watch?v=ARujPXhsInM
Ik ben met de rolstoel heengegaan maar heb daar een uur of 2 gestaan en pluk daar nu de vruchten van:-( de hele dag pijn in mijn onderbeen.
Ik moet overigens toch zeggen dat het mij zolangzamerhand de keel uit gaat hangen. Ik weet natuurlijk best dat het iets van de langen adem is, maar soms wil je wel wat vooruitgang zien. Ik zie mijn been elke dag en dan zie je bijna geen verandering. Ik moet donderdag naar de plastisch chirurg, maar ik weet het antwoord al, nog maar een weekje aanzien.
De stelling begint te irriteren, ik heb constant een gevoel in mijn botten, het doet niet zeer maar het is ook niet leuk. Ik zit maar thuis, gelukkig ben ik nu een paar keer weggeweest, maar daar heb ik ook meteen naweeën van.
Ik heb vandeweek het ziekenhuis gebeld naar de afdeling van degene die mij heeft aangereden en het goede mailadres en mijn telefoonnummer doorgegeven, ze heeft nog geen contact opgenomen.
Ik weet overigens niet of ik er nu wel aan toe ben, maarja het moet een keer.
Ik heb nu een aantal keer mensen gesproken die zelf een ongeluk hebben veroorzaakt, en het is me opgevallen dat de slachtoffers bijna altijd boos zijn en de daders uitschelden en verwijten maken.
Hoe ik mij ook voel, ik weet dat ik niet expres ben aangereden, ondanks het feit dat het een bewuste actie was om ff snel door de file heen te willen rijden om naar de parkeerplaats te gaan. Overigens had ze op de verkeerde weghelft uitgekomen, iets wat ik al dacht maar ook bij het politieonderzoek is uitgekomen. Ik heb trouwens verder niets met het politieonderzoek te maken, ik ben alleen als getuige gehoord.
Tot slot van mijn overpeinzing van vandaag moet het me van het hart dat het mij opvalt dat je in tijden als deze je vrienden leert kennen.
Zonder namen te noemen zijn er een paar mensen die langs zijn geweest, meer als eens, waar je het niet van zou verwachten. Mensen die je niet zo goed kent of die je niet zo vaak ziet.
Mensen die je elke week ziet daaraantegen lopen de deur niet plat (sommige nog niet 1 keer). Ik moet heel eerlijk zijn en zeggen dat ik ook altijd een vage was in zo’n geval. Om te beginnen was het misschien angst, voor wat je gaat ontmoeten, maar ook vaak omdat je het vergeet. Vaak zei ik dan geen tijd, en dat is onzin, je wil er geen tijd voor maken. Op het moment dat je zelf iets gebeurt of dat je ziek wordt besef je dat het eigenlijk wel belangrijk is. Ach het zij zo. Voor mijzelf weet ik dat ik het voortaan anders ga aanpakken, een beetje belangstelling tonen voor het wel en wee van mensen.


Ongeval 21

Afgelopen zondag maar weer eens bij de rugbyclub geweest. Ruud en Ina hadden voor vervoer gezorgd. We moesten tegen Haarlem en aangezien ik daar een paar jaar (jeugd)trainer ben geweest is het altijd leuk om even te gaan kijken. Ik speel(de) ook altijd mee met het veteranenteam van Haarlem en de woensdag voor de wedstrijd was de maandelijkse training. Deze had ik afgezegd met opgave van reden(anders kost het je weer een juk bier) en dit was voor een paar mensen reden om naar de smuggs te komen om even een hand te geven, ook kreeg ik na de wedstrijd een mooi trainingsjack. De wedstrijd was spannend en in de laatste minuut van de wedstrijd maakte Haarlem gelijk 19-19. Het is mooi om te zien dat de Smugglers een hoop jonge jongens hebben die niet bang zijn, maar wel wat rugby inzicht missen. Nouja dan heb ik iets om naar toe te leven als het lopen weer een beetje gaat. Bij Haarlem zijn ook een paar jongens uit “mijn” jeugd nu steunpilaren van het 1e team dus ik kan mogelijk wel wat bijbrengen. Dit seizoen zou ik al een deel van de trainingen op mij gaan nemen, maar het ongeval gooide roet in het eten. Omdat het koud was (je zit maar wat te zitten) heb ik me maar gewaagd aan een bokbiertje, het eerste biertje sinds 25 augustus, en ik moet zeggen, het ging erin als Gods woord in een ouderling. Een minder puntje van de wedstrijd was dat Alistair onze scrumm-half er halverwege de 2e helft afging met een enkelblessure. Ik heb net van hem gehoord dat hij zijn enkel heeft gebroken en dat er een pees is afgescheurd. Ik snap alleen niet waarom er geen ambulance is gebeld, of het moet Schotse zuinigheid zijn;-)
Het verbaasd mij overigens weleens dat mensen die rugbyen zeggen dat er nooit blessures zijn. Ik heb 25 jaar gevoetbald en ik heb daar weleens iets meegemaakt aan blessures met als ergste een keer bij iemand een gebroken been. Maar in 16 jaar rugby heb ik zelf een aantal ribben gekneusd, vingers gebroken en gekneusd, neus gebroken(2x), vingers uit de kom, blauwe ogen. En dan de anderen met gebroken ledematen, vingers, kneuzingen, blauwe ogen, bloemkooloren en top of the bil een afgescheurd oor. Maarja die luisterde toch al nooit, en is daarom voorzitter geworden.


Over mij kwetsuur is niet veel te melden, behalve dat het een beetje pijnlijk is op het moment, ik weet ook niet waarom. Ik houdt het been omhoog, meer kan ik niet doen. Verder heb ik een afspraak met een aannemer die wat klusjes voor mij gaat opknappen. Ik mag daarvoor de arbeidsuren declareren bij de verzekering omdat ik het anders zelf gedaan zou hebben.
Oja, ik vergeet steeds contact op te nemen met de mevrouw die mij heeft aangereden. Ik heb haar per abuis een verkeerd mailadres gegeven, moet dat nog steeds herstellen. Is niet netjes van mij.


Ongeval 20

Zo, maar weer eens gemeld bij de afdeling Orthopedie, eerst een rontchen foto maken en dan praten met de O-chirurg. Topdag, eerst kom je aan bij de rontchen afdeling en hebben ze geen formulier. Moest Marja terug naar orho om een formulier te halen waarop staat wat er gefotografeerd moet worden, tja ik ben pas zo vaak geweest dat mij been licht geeft dus ze weten het niet, nou ja ik snap het wel. Anyway foto is genomen en wij naar beneden, weer aanmelden en wachten. Was snel aan de beurt dus dat viel mee. De chirurg kijkt naar de foto en zegt dat het er goed uitziet (Joh dat was 4 weken geleden ook al zo) en dat het afwachten is wat de plast. ervan zegt om te kijken of er geopereerd kan worden. Kijk dan baal ik, had mij dan meteen een afspraak daar laten maken, nu moet ik eerst een afspraak maken bij de afdeling Plastisch chirurgie, die kijken even of het been genoeg geslonken is, en maken dan een afspraak voor een operatie.
Afspraak bij Plast. is over 2 weken (de 18e). dus vervolgoperatie op zijn vroegst een week later.
Verder heb ik vandaag mijn been gedoucht, was voor het eerst sinds het ongeluk. Op mijn voet zit een flinke wond en die heb ik ook uitgespoeld, het is een vreemd idee en ik vond het dus eigenlijk ook wel eng om te doen, het is natuurlijk een open wond waar je de douche opzet, maar het viel allemaal wel weer mee. Net als zoveel dingen maak je jezelf drukker als eigenlijk nodig is. Na het douchen inpakken en klaar.
Tot slot zijn gisteren de advocaten van mij en de tegenpartij langs geweest, dwz degenen die de schadevergoeding moeten gaan regelen.
Van tevoren had ik nagevraagd of er nog consignes waren maar het enige was dat ik mij niet manser moest voordoen als het is, heb je pijn niet zeggen dat het wel meevalt. Zo gezegd zo gedaan.
Ik vond het een prettig en gemakkelijk gesprek, er is natuurlijk een aanwijsbaar letsel, en daar is dan ook geen discussie over. Tot het nieuwe jaar zijn wat dingen geregeld en daarna wordt er weer verder gekeken.
We zien het wel weer.:-|


Ongeval 19

Op dit moment is het allemaal afwachten wat er gaat gebeuren. Mijn been moet dunner worden zoals ik al eerder heb gemeld, en ik kan alleen maar wachten. Op dit moment doe ik maar wat werk (ik heb een laptop van de baas thuis) en ik ben bezig met een praktijkverslag voor de HBO opleiding welke ik volg. Verder volg ik de politiek en wat dat aangaat zit ik nu wel goed.
Woensdag was het overigens VPRO’s privacy avond. Je weet natuurlijk wel dat ze veel van je weten, maar het is soms wel verontrustend als je het ziet. Van een verslaggever waar ze alleen de naam van wisten konden ze in vrij korte tijd alles te weten komen, zijn werkgever, bankrekeningen, thuissituatie echt alles. En later een documentaire uit Engeland over een man die een maand uit de handen van een detective bureau moest blijven. nou je raad het al, niet gelukt, via facebook wisten ze dat zijn vrouw zwanger was, even de kliniek gebeld en ze wisten tijd van afspraak etc. Het lijkt simpel als ik het zo beschrijf, maar hij was 18 dagen echt van de wereld, dacht hij…..
Anyway, met mijn privacy zit het wel goed(h)
Sorry dat ik niet meer kan vertellen over hoe het gaat, maar het gaat.


Even tussendoor

Wie neerlands bloed in d’aders vloeit
van vreemde smetten vrij
wiens hart voor volk en orde gloeit
verhef uw zang als wij.
Vandaag zien wij weer één van zin
de vlaggen afgestoft.
Vandaag zet ik mijn feestlied in
voor vaderland en schoft.

Ik eer de leiders van mijn land.
Hun vlekkeloos parcours
leert mij wat macht vóór al verlangt:
’t geweten van een hoer.
Ik eer mijn leiders hemelhoog
en ’t hoogst zit een fascist
die u en mij zolang gedoogt –
zolang als hij beslist.

Beschermt gij, leiders, onze grond
waar vreemde adem gaat
gij die zo rein zijt, kerngezond
en zuiver op de graat.
Wij smeken om een harde hand
in aangewreven haat.
Behoud voor ’t lieve vaderland
de blanke natiestaat.

Braakt uit, gij vrienden, vrij van zin
uw krop, uw kreet, uw gal.
Niets is taboe en niets te min
uw bagger minst van al.
Verneder dus wat u niet zint
sla stuk wat niet bevalt
laat zien hoe u dit land bemint
omhels het op zijn smalst.

Hoe klopt ons hart, hoe zwelt ons bloed
bij ’t rijzen van dees’ toon.
Klonk ooit een zuiverder gemoed
een leger hart zo schoon?
Waar hoorde men die koekoekszang
voor volk en vaderland?
Dat was toen in het landsbelang
een heel volk werd verbrand.

Dood nu wat afwijkt van uw bloed
en van uw onderbuik.
Bewaar het niet, verdelg het goed
zodat dit land ontluikt.
Wie hier nog onze mildheid zoekt:
los op in brandend veen.
Waar elk verschil werd opgedoekt
zijn staat en burger één.

Wie neerlands bloed in d’aders vloeit
van vreemde smetten vrij
die fabel staat weer eens in bloei
in dwazen zoals wij.
Veel liever word ik door een volk
van hunnen aangerand
dan mee te gaan in deze kolk
van schoft en vaderland.