Maandelijks archief: december 2010

Ongeval 18

Gisteren geholpen door de artsen, de stelling is een stuk van het been afgehaald dus kan het been weer wat slinken, en er zijn korsten etc. verwijdert. Ook is er een stuk korst van mijn voet afgehaald, dit is echter een stuk dood vlees, iets wat je weleens ziet bij bergbeklimmers die een teen bevroren hebben. Door beknelling en het tekort aan bloed was dit stukje afgestorven. De chirurg had al verteld dat dit zo was en een paar opties open gehouden wat er kon gebeuren. Ik zal niet uitweiden wat het ergste scenario was, maar toen ik vanmiddag samen met de wijkverpleegster voor de keuze stond het verband eraf te halen toch maar even de arts gebeld. Het blijkt nu een vleeswond te zijn (ongeveer een cm diep) die gewoon met betadine behandeld moet worden en dan vanzelf dichtgroeit. Overigens is dit een van de opties welke de arts had gezegd, maar dat ik dan wel heel veel mazzel moet hebben. Dus over geluk heb ik tot nu toe niet te klagen. Voor de liefhebbers heb ik een foto. Ook heb ik een foto van het been met de stellage, alles voor de liefhebbers. Ik ga dit niet op mijn profiel zetten omdat er ook mensen zijn die dit niet willen zien.
Volgende afspraak in het ziekenhuis 4 november. Ik houdt jullie op de hoogte.
Ik hoor net op de radio dat het proces tegen Wilders overnieuw moet.
Er is iets aan de hand met een getuige die wel/ of niet door de rechters verhoord is. In ieder geval zitten we nu nog een half jaar vast aan deze soap.

Ik begrijp dat er een misverstand is, de stellage is niet van het been afgehaald, maar er iets verder vanaf gezet. Dit omdat een deel van het frame het vlees stukmaakte.

Advertenties

Ongeval 17

Zo even gewacht met een nieuw berichtje te schrijven. Morgen naar het ziekenhuis, maar niet voor een operatie maar voor het op een andere manier plaatsen van de fixatuur. Het getransplanteerde stuk spier is opgezwollen door het naar beneden hangen van mijn been en staat hierdoor een operatie in de weg. Dwz het kan wel maar het is lastig om het weer dicht te maken, dus wachten ze (de plastisch chirurg) liever nog even.
Ze moeten namelijk het bot blootleggen om eventueel wat botdelen uit mijn heup daarheen te transplanteren. Dus snijden etc. Nu dus even niet, de steiger gaat verder van het been geplaatst worden zodat hij het vlees niet irriteert. Het is een tegenvaller maarja ik wist van het begin dat dat een keer gebeurt. Ik hoop alleen dat ik niet op 12 november in het ziekenhuis lig, ik heb voor die avond kaarten voor Danko Jones in de Melkweg, en zou het onwijs zonde vinden als ik niet kan. Nou zei een van de jongens die meegaat al dat we gewoon gaan (die ziet zichzelf als invalidebegeleider backstage) , maar ik zie wel. Ik heb in principe al een vervanger gevonden maar ga natuurlijk liever zelf. Ik laat vandeweek even weten hoe het ging.


Ongeval 16

Gisteren naar het ziekenhuis geweest voor een nieuwe foto van het scheenbeen. Het zag er nog steeds goed uit en er is ons dus verteld wanneer de operatie gaat plaatsvinden, 21 oktober, maaaarrrrrr en zit nog een kleine “maar” aan het verhaal. Bij de vorige foto heb ik gevraagd of de platisch chirurg even kon kijken naar het been omdat het opgezet was. Hij heeft dat gedaan en zei mij dat het op zich allemaal goed was, zag er goed uit, maar dat ik het been omhoog moest houden. Dat heb ik dus zoveel mogelijk gedaan en ik zie dat het been slinkt. Maar nu heeft hij contact gehad met de orthopeed, en hij was erg geschrokken van de dikte, inplaats dat dat ook meteen tegen mij verteld was, dan kan ik er rekening mee houden dat er uitstel kan komen, nu kwam het eerlijk gezegd als een kleine teleurstelling. Morgen moet ik mij dus melden bij plastisch chirurgie en dan gaat de dokter die mij gaat opereren kijken wat hij ervan vind en of het volgende week doorgaat. Meteen even langs de anastesist want die moet kijken of ik wel een narcose aankan;-) Ik neem dan maar aan dat ik de 2 andere keren zonder narcose ben geopereerd (Ja Gerco dat kan ook). Anyway morgen dus een belangrijke dag voor mij.
Over belangrijke dagen gesproken, ik hoorde net dat onze Lord of the rings weer in de poeder heeft gehangen ontzettend stom natuurlijk en dat komt dan 3 dagen voor het WK uit. Einde carriere denk ik dan, zonde hoor, en jammer want we hebben toch heel erg van die man kunnen genieten, en hij heeft het turnen weer bekendheid gegeven.
Het 2e belangrijke vond ik dat de mijnwerkers in Chili weer 1 voor 1 boven komen. Ik kan mij een klein beetje voorstellen wat die mensen hebben meegemaakt, en toen ik vanmorgen live op tv een mijnwerker boven zag komen en zijn vrouw en kind omhelzen, moest ik toch een traantje laten.
Tot slot, mooie wedstrijd gisteravond (Nederland – Zweden).


Ongeval 15

Vanavond een film gezien over Evil Knievel. Richard Hammond (die kleine van Top Gear) was hem op gaan zoeken in Butte. Het bleek een ouwe man te zijn geworden die snel moe was, constant zuurstof nodig heeft. Nou heeft hij in zijn leven dan ook zo’n beetje alle botten in zijn lichaam gebroken, dus dat hij zich niet meer zo lekker voelt is te begrijpen, maar wat mij meer verbaasde was zijn manier van leven. Drank, vrouwen, vechten, je zou denken dat met zo’n beroep je wel wat zuiniger op je lichaam bent. Maar deze man ging een kroeg binnen, zocht ruzie en liet zijn bodyguards het opknappen, terwijl hij een fles wiskey achteroversloeg ter voorbereiding op een nekbrekende stunt.
Wat heeft dit te maken met mijn ongeval???? Nou deze man (Knievel) heeft alles gebroken wat je kan bedenken, bekken verbrijzeld, noem maar op. En elke keer stond hij op ging het ziekenhuis in en ging door met waar hij mee bezig was. En als hij dat kan/ kon ga ik mijzelf niet wijsmaken dat het bij mij niet gaat lukken. Ik voel mij goed, bij fysio verbaas ik mijzelf hoeveel gewicht ik aankan, ik voel mij, buiten mijn rechterarm, goed dus nothing to worry about. Natuurlijk maak ik mij nu al een beetje zenuwachtig over de operatie(s) die eraan komen maar ik denk niet dat dat abnormaal is. Anyway, 16 mei is nog steeds de streefdatum.


Ongeval 14

Vandaag 2 weken thuis, en de kinderen blijven slapen, ze komen zo nu en dan aanwaaien, gewoon leuk maar nu een nachtje blijven. Marja heeft lekker gekookt, maar ze doet al 2 weken niet anders. Ondanks het feit dat het haar hobby niet is staat er elke dag iets lekkers op tafel. Gisteren is er een letselschade advokaat langsgeweest. Was een goed gesprek, toevallig had even daarvoor de verzekering van de tegenpartij gebeld, de schuldvraag is erkend en er staat dus niets een nette afhandeling in de weg. Maarja, ik heb er verder niet veel verstand van en laat het onderhandelen graag aan een derde partij over, En dit is maar goed ook want wat bleek tijdens het gesprek met de advokaat? Het ongeval van 3 jaar geleden is afgehandeld volgens mijn verzekering. Wij wisten dat niet, maar dit kwam toevallig ter sprake toen ik met mijn verzekering belde. Nu heeft Marja daar een flinke blessure aan over gehouden, en het heeft haar geld gekost aan taxi en Fysio. Nu blijkt er een regeling te zijn die dit vergoed, dat is een pot die de maatschappijen samen beheren, maar, en ik heb daar zelf nooit aan gedacht, ik heb een opzittenden verzekering, dus ik ben verzekerd voor schade welke mensen die bij mij achterop zitten krijgen. Mijn verzekerings maatschappij heeft daar ook nooit iets over gezegd terwijl ze op de hoogte waren van het letsel. Ik ben toch al niet tevreden over mijn verzekering, maar nu heb ik het helemaal gehad met ze. Het is van de gekke dat je tegen je eigen maatschappij moet procederen. Ik snap best dat ze liever het geld in de knip houden, echter, zonder dat de advokaat wist welke verzekering ik heb noemde hij deze op als een van de maatschappijen die altijd dwarsliggen, en en probleem als Whiplash niet eens erkennen als ziekte. Nouja we zien wel hoe het gaat lopen.


Ongeval 13

Spannende dag vandaag, de orthopead heeft foto’s laten maken en gekeken of de geplande operatie door kan gaan. Nu bleek dat de afspraak te vroeg was, eigenlijk had het 6 weken na het ongeval moeten zijn, dus volgende week, maar het was niet zo’n probleem. Op de foto ziet het er goed uit, het bot ligt in lijn, dus over 2 weken nog een foto maken en zoals het er nu naar uit ziet over 3 weken de vervolgoperatie.
De dokter vertelde wat nu eigenlijk de bedoeling is.
Hij liet een folder zien van de in te brengen staaf en vertelde hoe het in zijn werk gaat schroefjes etc etc. Niet prettig maar je merkt er niets van is mijn ervaring. En wat daarna gebeurt aan fysiotherapie enzo kon hij nog niet veel over zeggen, het is allemaal nog afwachten hoe het zich gaat ontwikkelen.
Verder even naar de plastisch chirurg geweest, er is een moer van de fixatuur die in het vlees zit en daar heb ik even naar laten kijken, het was allemaal goed maar ik moet weer met mijn been omhoog. Verder heeft hij wat schoongemaakt, korstjes verwijdert en een blaar die op mijn voet zat weggehaald. Ik moet weer met mijn been omhoog om de zwelling te laten weggaan. Dus het bungelen is weer even voorbij. Hij had nog wel een andere opmerking waar ik mij zorgen over zou kunnen maken, maar dat zie ik later wel.
Verder heeft de verzekering iets van zich laten horen, ik zit echter te twijfelen of ik niet een echte letselschade expert in de arm moet nemen. Voornamelijk het ongeval wat ik samen met Marja heb gehad in acht genomen, of eigenlijk de afhandeling daarvan. Ik heb nu begrepen dat het dossier gesloten is, maar daar hebben we nooit iets van gehoord.
Dus dat maakt het voor mij niet echt een te vertrouwen partij.
Ik moet er even over nadenken en goed overleggen, ook met de advokaat, het is hier Amerika niet, dus ik zal niet financieel onafhankelijk worden, maar wil er wel het maximale uithalen.


Ongeval 12

Zo een week thuis, een week kijken hoe dingen gaan, een week (bijna) alles uit handen geven, kijken hoe Marja alles doet in huis, een week wachten op de thuiszorg, enz enz. Nou ben ik in huis niet zo’n ontzettende werker, ik bedoel er liggen nog wat klusjes te wachten, maar nu heb ik niets te doen en nou kan ik die klusjes niet doen. Voorbeeldje? Ik wilde tegels gaan plakken in de keuken, dat kan nu niet. Ik heb hout georganiseerd om de buitenboel te doen, dat moet nu ook een jaar wachten, evenals het schilderwerk, ik had dat overigens vorig jaar al gedaan, maar ik wilde het goed bijhouden, dus elk jaar een dagje in plaats van om de 5 jaar 2 weken. Maar ook alledaagse dingen als koken, stofzuigen etc kan ik even niet. nouja het moet maar even. Ik heb nu een week thuisverpleging en dat gaat goed, het is een beetje aanpassen maar je moet wat. De vrouwen doen allemaal hun best om zo goed mogelijk eea schoon te maken, en de een is wat hardhandiger als de ander. Overigens zit ik weer aan de morfine, ik heb niet echt pijn maar de hele dag door het gevoel of je kramp hebt met zo nu en dan een steek in je botten is gewoon heel vervelend. Ach en wat ik overhoud aan het eind van de rit kan ik wel verkopen aan de een of andere junk;-) Nu het weekend door en dinsdag kijken of er genoeg bot is voor een vervolgoperatie. bidden dus maar…….