Maandelijks archief: januari 2011

Verbetering?

Deze week was het 6 weken geleden dat ik ben geopereerd, dus dat de buitenfixatuur is verwijdert en dat de pin in het scheenbeen is geplaatst.
Maandag (24 Januari) was het dus weer tijd voor een röntgen-foto. De foto ziet er goed uit, en er is contact tussen de botdelen.
Nou zijn dat van die dingen die wij als leek niet of nauwelijks zien, de arts vergrootte de foto flink en toch moesten we goed kijken om het te kunnen zien. Maar het is goed nieuws, het betekend dus dat er weer progressie is.
Verder betekende het ook dat ik wat verder kan met de fysiotherapie/ revalidatie. Tot nu toe was de fysiotherapie meer  een zaak van het op kracht brengen van het bovenlichaam, voornamelijk om het op krukken lopen te vergemakkelijken.
Ik moet nu mijn tenen/ voorvoet meer gaan bewegen, en ik heb gevraagd of ik dit geforceerd mag doen, dit mag. Ik kan nu de voorvoet met een kracht van ongeveer 10 kilo op de grond duwen. Wat houdt dit in en hoe doe je dat?
Als je gaat sporten ga je eerst even warmlopen, hierna rekken en strekken. Je kuit doe je door je tenen op de grond te zetten en je hiel naar beneden te drukken. Dit kan ik nu ook doen maar ik kan niet te hard duwen.
Ik heb gevraagd of ik op de hometrainer mag, en ja dat mag ook. Dus direct bij de fysio op de fiets, voor het eerst in 5 maanden (op de dag af, want 24 augustus was ik op de fiets naar het werk) 10 minuten gefietst. Heerlijk;-)

De volgende dag een afspraak met de revalidatie arts, ik had haar al een keer gezien toen ik op zaal lag, ongeveer 2 weken na het ongeluk. Toen kon ze nog niet veel zinnigs over een te volgen traject zeggen, op dat moment begreep ik dat niet, maar nu natuurlijk wel. Na uitgelegd te hebben wat de situatie was verbaasde het haar een beetje dat ik bijvoorbeeld maar een beetje aanmodderde met de wondbehandeling en dat er geen enkele afspraak is geweest met de plastisch chirurgen over de wond op mijn voet. Ik had overigens een verbandschoen gekregen van de fysiotherapeut.
Een zeer sexy ding, maar is wel lekker om even iets “normaals” aan te hebben. Ik had steeds een Palestijnensjaal om mijn voet gebonden en ik vond het best zo, maar nu ik met mijn voet op de grond mag is het wel beter. Vrijdag moet ik na de fysio bij de revalidatiearts komen om daar met wat mensen naar het been te kijken.

Woensdag naar het werk geweest, ik had wat problemen met mijn laptop en moest hem synchroniseren. Is dat ding een uur bezig geweest om dat te doen. Nouja logisch, ik heb dat ding nu een paar maanden in huis en natuurlijk nog nooit aan het bedrijfsnet gehangen. Het was wel fijn om iedereen weer eens te zien. Ik had tijdens de nieuwjaarsreceptie al een aantal mensen gezien, maar nu de dames van de administratie ook nog, en daar heb ik het meeste contact mee gehad. Ik heb afgesproken dat ik maandag weer een dagdeel kom werken, moet alleen nog bij de bedrijfsarts langs.
Krijg ik vandaag (vrijdag) bericht dat ik daar Maandag moet zijn om 10 uur.  Het komt goed.

De vrijdagsessie bij de therapie afgesloten met de revalidatie menschen. Arts, fysio, schoenmaker en wondverpleegkundige zeer geïnteresseerd rondom het been om te kijken of er iets te doen is. Om te beginnen is het nog niet verstandig om een schoen aan te meten, de voet is nog te opgezet dus het heeft geen nut. Ze maken namelijk een gipsafdruk van je voet en naar aanleiding daarvan maken ze een schoen. Aangezien de voet gaat slinken zouden ze elke 2a3 weken een nieuwe afdruk en dus schoen moeten maken. Nu heb ik een afspraak dat ze mijn verbandschoen gaan aanpassen, ik weet ook niet wat ik mij moet voorstellen, maar ik zie het wel. Ik heb voor de wond een speciale gel meegekregen dat moet ik op de wond doen en uiteindelijk moet daar het korstje er vanaf gaan. De arts heeft nog wat zitten rukken en trekken aan mijn voet om de zaak een beetje los te maken, ook dat komt wel weer goed.
Ook heb ik vandaag helemaal zonder krukken gestaan, lijkt niks, en dat is het natuurlijk ook, maar voor mij is het een psychische overwinning, net zo goed als ik vandaag een half uur op de hometrainert heb gezeten, EEN HALF UUR, 8 kilometer. Vroeger een kwartier, maar ook dat komt wel weer.

Tot slot, ik sprak met de schoenmaker, en die wist mij te vertellen dat zelfs mijn Cowboylaarzen, die ik al 26 jaar heb, aangepast kunnen worden. En daar ben ik heel blij mee;-)

 

Sexy verbandschoen


Coen

Als groot fan van the Coen brothers ben ik genoodzaakt een weekend abonnement op de Volkskrant te nemen.
Er zit de aankomende weken elke week een film van de Brothers bij. Ik heb er al een aantal op dvd, maar er zijn er een aantal die niet, of moeilijk te krijgen zijn. Dus op deze manier krijg ik ze allemaal. De dubbelen geef ik wel weg.

Het mooie van de films is dat ze een klein verhaaltje hebben, dat er veel fout gaat, en dat er altijd een soort anti-held inzit. De films zit een hoop humor in, maar veel zwarte, subtiele humor. Je moet er echt van houden.

In de film the Big Lebowski wordt aan het begin over het vloerkleed heengeplast van de hoofdpersoon, als hij het bespreekt met zijn vrienden bij het bowlen krijg je de volgende conversatie:

Ik ben zelf lid van de Lebowski society een obscuur clubje, een keer per jaar bowlen en white Russians drinken.


Het gaat steeds beter

Zo langzamerhand gaat het de goede kant uit.
Zeker nu ik weer een beetje mobiel ben ziet het er allemaal wat zonniger uit, en helemaal als ik nu naar buiten kijk.

Zondag met Marja uit eten geweest bij de Liefhebber2. Is een zaak in Wijk aan Zee en de eigenaar is een kennis van Marja. We hebben er nu een aantal keren gegeten, en we zijn nooit teleurgesteld de deur uit gegaan. Het was dan ook leuk om te zien dat de zaak helemaal vol zat. Sterker nog, Ed de 1e eigenaar (hij heeft nu een partner in de zaak)  heeft zelfs iemand erbij in de keuken.  Dat verdienen die gasten wel. Is een aanrader.

Maandag was de advocaat er met een arbeidsdeskundige van de verzekering. Dit is om in een zo vroeg mogelijk stadium te kijken wat de mogelijkheden en eventuele problemen zijn om terug te keren in het arbeidsproces.
Ik heb voor 85% een kantoorfunctie dus denk ik niet veel problemen te krijgen, maar stel dat ik nog onderhoudsmonteur was zouden ze geprobeerd hebben om eventueel een andere baan of omscholing te regelen.
Overigens heb ik met mijn werkgever afgesproken om binnenkort weer eens en paar uur te komen werken.

Ik heb bij de gemeente een gehandicapten parkeerkaart aangevraagd. Staat een zin in de voorwaarden dat je niet meer als 100 meter meter moet kunnen lopen zonder hulpmiddelen. Maar van de parkeerplaats naar het gemeentehuis is al verder, op het moment dat je binnen komt strompelen ben je eigenlijk al afgewezen.  Maar nou zijn krukken ook hulpmiddelen, dussssss ik hoop dat de ambtenaar in functie dit ook zo ziet.

Gisterenavond geoefend met de band. Het ging verbazingwekkend goed, als je nagaat dat we sinds het optreden in Asgard niet meer samen hebben gespeeld, en ik zelfs niet eens een drumstel van dichtbij heb gezien.

Morgen nieuwjaarsreceptie van het werk. 1 man zal afwezig zijn, Frits onze wandelende encyclopedie wat wet- en regelgeving aangaat. Ik kende hem niet heel goed maar na een wat stugge start ben ik hem wel gaan waarderen, de levensgenieter met zijn bootje op oost-Terschelling. Zo ben je gezond (denk je)en een paar maanden later lig je op Zorgvlied.

Heb ik verder nog iets leuks? Ja ik heb Karl Pilkinton ontdekt, dat is een side-kick van Ricky Gervais (van the Office)
Hij speelt (of is) een idioot die de wereld doortrekt. In bijgevoegd filmpje verbaast hij zich over het chinese eten.
Wees gewaarschuwd, in China geen Babi-pangang of peking eend.


Gelukkig hebben we de foto’s nog.

Vandaag de auto’s geruild.
Ik had de oude wagen op Marktplaats gezet en vandaag kam iemand hem halen.
Kwam goed uit want ik kon de andere vanmiddag halen. Is toch wel lekker een eigen vervoermiddel.
Meteen boodschappen gedaan met Dennis, mijn jongste zoon. Mijn broer heeft me een paar keer goed geholpen, maar het blijft vervelend om elke week voor het doen van boodschappen een ander te vragen.

Ik moest gisteren overigens geld halen om de auto te betalen en ik moest dus op krukken naar de ABN-AMRO lopen.
Heen en terug +/-2,5 kilometer. Dat is ook ff wennen, tijd geleden dat ik zover heb gelopen, maar ik was “lekker” moe.
Gewoon een beetje spierpijn, zoals het hoort;-)

Vandaag ook de eerste keer hulp in de huishouding gehad, is ook vreemd om een vreemde in je huis te laten schoonmaken. Het is gelukkig een jong meisje, ik zou het raarder gevonden hebben als het een oudere vrouw geweest was. Waarom weet ik eigenlijk ook niet. Ze heeft haar best gedaan, en alles zit er netjes uit.

Tot slot, ik heb vandaag de röntgen foto’s gekregen van de pin in het been.


Zomaar een dag.

Het jaar is alweer een week onderweg en ik voel me goed.
De narcose is, volgens mij, nu weer helemaal het lichaam uit. Ik merk in ieder geval dat ik weer een boek kan lezen zonder elke 2 bladzijden terug te bladeren om te kijken waar het over ging.
Mijn been geneest, denk ik, alleen zit er een wond op mijn voet en daar weet ik niet van of dat goed gaat. Elke keer als ik het verband wissel blijkt het nog een beetje vochtig te zijn. Nouja maar doorgaan met schoonmaken enzo.

De motor is gerepareerd en is naar Frank gebracht. Frank is overigens een verhaal apart, het is een man die ik op het werk een paar keer ben tegen gekomen, hij was daar monteur van slijpbanken enzo. Niet iemand die ik goed ken, kon wel goed met hem opschieten, heb hem weleens geholpen als hij een handje nodig had. Toen hij echter hoorde van Colin wat mij was gebeurd stond hij s’avonds met een nep-bloem aan mijn bed, en bood aan te helpen met de motor enzovoort. Blijkt dat hij een vergelijkbaar ongeval heeft meegemaakt en dus uit ervaring weet wat je nodig hebt. Ontzorgen, hij heeft geregeld dat de motor bij West coast kwam (overigens hebben die ook nergens moeilijk over gedaan, niet dat het te lang duurde ofzo) De motor kan tijdelijk bij hem in de garage, en hij bood zelfs aan om tegeltjes te zetten, maar het kan te gek, vind ik.
En dat alles terwijl zijn meisje ook problemen heeft. Hij houdt er niet van maar langs deze weg wil ik hem toch een veer in zijn r… steken.

Ik heb ook een andere auto aangeschaft. Weer een Volvo maar nu een V40, een slag kleiner dus als ik had. Mooie wagen, zilvergrijs, automaat, airco, wat wil je nog meer. Ik ben er blij mee. Nu de andere nog weg deze week, en anders gaat hij naar mijn vrienden van Rutte. Zou zonde zijn. Maar ik heb hem nu 7 jaar en hij heeft zijn geld opgebracht.

De nieuwe bak

De oude bak

 

Ik zit overigens nu naar het schaatsen te kijken, normaal vind ik daar niets aan, maar nu is het wel spannend. Ik zit mij echter vreselijk te ergeren aan de regie. Hoor je de commentatoren zeggen dat er een moeilijke wissel is, laat de regie een coach zien. Is er een race bezig, laat de regie een warmlopende Nederlander zien. Bij de 1500 meter van de vrouwen laten ze niet het paar zien wat een spannende race rijd, maar alleen het Nederlandse meisje, zodat je niet weet of ze voor of achter ligt en hoever. gewoon slecht dus. Wel een mooie winnaar bij de heren, wat een mooie race.
Bij de dames was Martina Sablikova met ruim 8 seconden een klasse beter dan de rest.

Tot slot, het rugby was afgelast, ik begreep dat het veld weer een ouderwets moeras was aan de kant van het clubhuis. Zonde, het is goed weer voor een mooie pot, maar een begrijpelijke beslissing.


Coen 1937 – 2011

 


Ongeval 32

Het nieuwe jaar is begonnen zoals het is afgelopen, met flinke klappen.
Om een uur of 9 begonnen ze hier namelijk met vuurwerk, en daar zaten er een paar klappen bij waar het hele huis van trilde. Ik denk dat er wat Afghanistan gangers in de buurt wonen. En na 12 uur hoorde ik weer een paar van die klappen.
Ik houdt wel van vuurwerk, maar om de een of andere reden koop ik het nooit. Overigens had mijn oudste zoon zijn vingers verbrand, aan een aansteek-lont weliswaar, maar toch.

Ik vind dat kinderen bij vuurwerk weg moeten blijven hoe moeilijk dat ook is, want spannend. Verder denk ik dat het verstandig is als er dan in ieder geval 1 volwassene bij is die niet drinkt om de zaak in de gaten te houden. Waarmee ik niet wil zeggen dat dit hier niet zo was, ik was er niet bij.

De sneeuw is weg, wel zonde maar ik kan mij voorstellen dat mensen die naar hun werk moeten hier anders over denken. Gelukkig hoef ik niet naar mijn werk, de I-pod die  ik als wekker gebruik werkt niet, dus ik zou mij op de eerste dag van het jaar verslapen hebben. Nu gebruik ik hem als medicijn-wekker en ook dat werkt niet, moet ik het nog zelf in de gaten houden. Volgens Apple moet het morgen weer werken.

Vannacht werd ik wakker met het idee dat ik mijn teen kon bewegen. Voor normale mensen zou dit een vreemd idee zijn. Maar voor mij was het een moment om dit eens te proberen. En jawel, ik kon mijn tenen bewegen. Nog niet buigen maar er zit veel meer beweging in als gisteren. En met bewegen bedoel ik, beetpakken en de tenen heen-en-weer bewegen. Marja keek mij aan of ik wel goed wijs was toen ik het vertelde, en eigenlijk kan ik mij dat wel voorstellen.
Maar het is voor mij weer een mijlpaal(tje) een klein stapje verder in het proces.
Dus een reden om even te lachen:

en

Verder ben ik bezig met het kopen van een andere auto. Ik kan niet meer schakelen en ben daarom genoodzaakt een automaat te kopen. Ik vind het onwijs jammer want de Volvo kan nog lang voort. Ik was net begonnen om hem op te knappen. Nieuwe snaren, nieuwe dynamo, ik was al aan het zoeken voor stoelen, een voorbumper had ik al gevonden.
Misschien nieuwe koppeling, en ik had weer een flinke tijd kunnen rijden voor een paar honderd euro. Ik heb nu een auto op het oog, al contact gehad met de garage. Ik moet alleen deze nog kwijt. Dus als je iemand weet………

Tot slot, old soldiers never die…is niet altijd zo. Gabba gabba hey.