Ongeval 32

Het nieuwe jaar is begonnen zoals het is afgelopen, met flinke klappen.
Om een uur of 9 begonnen ze hier namelijk met vuurwerk, en daar zaten er een paar klappen bij waar het hele huis van trilde. Ik denk dat er wat Afghanistan gangers in de buurt wonen. En na 12 uur hoorde ik weer een paar van die klappen.
Ik houdt wel van vuurwerk, maar om de een of andere reden koop ik het nooit. Overigens had mijn oudste zoon zijn vingers verbrand, aan een aansteek-lont weliswaar, maar toch.

Ik vind dat kinderen bij vuurwerk weg moeten blijven hoe moeilijk dat ook is, want spannend. Verder denk ik dat het verstandig is als er dan in ieder geval 1 volwassene bij is die niet drinkt om de zaak in de gaten te houden. Waarmee ik niet wil zeggen dat dit hier niet zo was, ik was er niet bij.

De sneeuw is weg, wel zonde maar ik kan mij voorstellen dat mensen die naar hun werk moeten hier anders over denken. Gelukkig hoef ik niet naar mijn werk, de I-pod die  ik als wekker gebruik werkt niet, dus ik zou mij op de eerste dag van het jaar verslapen hebben. Nu gebruik ik hem als medicijn-wekker en ook dat werkt niet, moet ik het nog zelf in de gaten houden. Volgens Apple moet het morgen weer werken.

Vannacht werd ik wakker met het idee dat ik mijn teen kon bewegen. Voor normale mensen zou dit een vreemd idee zijn. Maar voor mij was het een moment om dit eens te proberen. En jawel, ik kon mijn tenen bewegen. Nog niet buigen maar er zit veel meer beweging in als gisteren. En met bewegen bedoel ik, beetpakken en de tenen heen-en-weer bewegen. Marja keek mij aan of ik wel goed wijs was toen ik het vertelde, en eigenlijk kan ik mij dat wel voorstellen.
Maar het is voor mij weer een mijlpaal(tje) een klein stapje verder in het proces.
Dus een reden om even te lachen:

en

Verder ben ik bezig met het kopen van een andere auto. Ik kan niet meer schakelen en ben daarom genoodzaakt een automaat te kopen. Ik vind het onwijs jammer want de Volvo kan nog lang voort. Ik was net begonnen om hem op te knappen. Nieuwe snaren, nieuwe dynamo, ik was al aan het zoeken voor stoelen, een voorbumper had ik al gevonden.
Misschien nieuwe koppeling, en ik had weer een flinke tijd kunnen rijden voor een paar honderd euro. Ik heb nu een auto op het oog, al contact gehad met de garage. Ik moet alleen deze nog kwijt. Dus als je iemand weet………

Tot slot, old soldiers never die…is niet altijd zo. Gabba gabba hey.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: