Verbetering?

Deze week was het 6 weken geleden dat ik ben geopereerd, dus dat de buitenfixatuur is verwijdert en dat de pin in het scheenbeen is geplaatst.
Maandag (24 Januari) was het dus weer tijd voor een röntgen-foto. De foto ziet er goed uit, en er is contact tussen de botdelen.
Nou zijn dat van die dingen die wij als leek niet of nauwelijks zien, de arts vergrootte de foto flink en toch moesten we goed kijken om het te kunnen zien. Maar het is goed nieuws, het betekend dus dat er weer progressie is.
Verder betekende het ook dat ik wat verder kan met de fysiotherapie/ revalidatie. Tot nu toe was de fysiotherapie meer  een zaak van het op kracht brengen van het bovenlichaam, voornamelijk om het op krukken lopen te vergemakkelijken.
Ik moet nu mijn tenen/ voorvoet meer gaan bewegen, en ik heb gevraagd of ik dit geforceerd mag doen, dit mag. Ik kan nu de voorvoet met een kracht van ongeveer 10 kilo op de grond duwen. Wat houdt dit in en hoe doe je dat?
Als je gaat sporten ga je eerst even warmlopen, hierna rekken en strekken. Je kuit doe je door je tenen op de grond te zetten en je hiel naar beneden te drukken. Dit kan ik nu ook doen maar ik kan niet te hard duwen.
Ik heb gevraagd of ik op de hometrainer mag, en ja dat mag ook. Dus direct bij de fysio op de fiets, voor het eerst in 5 maanden (op de dag af, want 24 augustus was ik op de fiets naar het werk) 10 minuten gefietst. Heerlijk;-)

De volgende dag een afspraak met de revalidatie arts, ik had haar al een keer gezien toen ik op zaal lag, ongeveer 2 weken na het ongeluk. Toen kon ze nog niet veel zinnigs over een te volgen traject zeggen, op dat moment begreep ik dat niet, maar nu natuurlijk wel. Na uitgelegd te hebben wat de situatie was verbaasde het haar een beetje dat ik bijvoorbeeld maar een beetje aanmodderde met de wondbehandeling en dat er geen enkele afspraak is geweest met de plastisch chirurgen over de wond op mijn voet. Ik had overigens een verbandschoen gekregen van de fysiotherapeut.
Een zeer sexy ding, maar is wel lekker om even iets “normaals” aan te hebben. Ik had steeds een Palestijnensjaal om mijn voet gebonden en ik vond het best zo, maar nu ik met mijn voet op de grond mag is het wel beter. Vrijdag moet ik na de fysio bij de revalidatiearts komen om daar met wat mensen naar het been te kijken.

Woensdag naar het werk geweest, ik had wat problemen met mijn laptop en moest hem synchroniseren. Is dat ding een uur bezig geweest om dat te doen. Nouja logisch, ik heb dat ding nu een paar maanden in huis en natuurlijk nog nooit aan het bedrijfsnet gehangen. Het was wel fijn om iedereen weer eens te zien. Ik had tijdens de nieuwjaarsreceptie al een aantal mensen gezien, maar nu de dames van de administratie ook nog, en daar heb ik het meeste contact mee gehad. Ik heb afgesproken dat ik maandag weer een dagdeel kom werken, moet alleen nog bij de bedrijfsarts langs.
Krijg ik vandaag (vrijdag) bericht dat ik daar Maandag moet zijn om 10 uur.  Het komt goed.

De vrijdagsessie bij de therapie afgesloten met de revalidatie menschen. Arts, fysio, schoenmaker en wondverpleegkundige zeer geïnteresseerd rondom het been om te kijken of er iets te doen is. Om te beginnen is het nog niet verstandig om een schoen aan te meten, de voet is nog te opgezet dus het heeft geen nut. Ze maken namelijk een gipsafdruk van je voet en naar aanleiding daarvan maken ze een schoen. Aangezien de voet gaat slinken zouden ze elke 2a3 weken een nieuwe afdruk en dus schoen moeten maken. Nu heb ik een afspraak dat ze mijn verbandschoen gaan aanpassen, ik weet ook niet wat ik mij moet voorstellen, maar ik zie het wel. Ik heb voor de wond een speciale gel meegekregen dat moet ik op de wond doen en uiteindelijk moet daar het korstje er vanaf gaan. De arts heeft nog wat zitten rukken en trekken aan mijn voet om de zaak een beetje los te maken, ook dat komt wel weer goed.
Ook heb ik vandaag helemaal zonder krukken gestaan, lijkt niks, en dat is het natuurlijk ook, maar voor mij is het een psychische overwinning, net zo goed als ik vandaag een half uur op de hometrainert heb gezeten, EEN HALF UUR, 8 kilometer. Vroeger een kwartier, maar ook dat komt wel weer.

Tot slot, ik sprak met de schoenmaker, en die wist mij te vertellen dat zelfs mijn Cowboylaarzen, die ik al 26 jaar heb, aangepast kunnen worden. En daar ben ik heel blij mee;-)

 

Sexy verbandschoen

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: