Maandelijks archief: mei 2011

Update en Robert Zimmerman.

Vandaag naar het ziekenhuis geweest, ik had een afspraak met de plastisch chirurg want ik wil weleens weten hoe het nu verder gaat.  Er zit nog een flink stuk transplantaat aan het been met daarop een stuk huid, en wat gaat daarmee gebeuren.
De chirurg was blij verrast met wat hij zag, het stuk spier is al een flink stuk geslonken dus vergeleken met het laatste wat hij gezien had ziet het er goed uit. Het is nog even wachten en dan kan hij het laatste stukje “straktrekken”. Dit komt er op neer dat er een stukje is wat niet weggaat, dit is een stuk vlees met huid, en dat wordt operatief netjes gemaakt. Het is alleen wachten tot de orthopeed zegt dat het kan, dus het bot genoeg genezen is. Na de zomer waarschijnlijk.

Ik was 14 jaar toen ik voor het eerst een plaat van Robert Zimmerman kreeg. Bij een wedstrijd van Telstar kon je het wedstrijdprogramma kopen, de Telstar bode, en daar stond dan een nummer in. In de rust werd er geloot en dan kon je een plaat winnen ik won dus Blood on the tracks. Later ben ik echt fan geworden. Ik heb een stuk of 30 platen van hem. Oud maar ook een van de nieuwste heb ik. In de loop der jaren is zijn stem achteruit gegaan. Ooit heb ik hem live gezien in Vredenburg in Utrecht(setlist). Een geweldig concert, mensen die hem al tientallen keren gezien hadden vonden hem hier top.  Vandaag is hij jarig, 70 jaar geworden. Nog steeds treed hij op, zijn concerten zijn na te zien op internet.

Hier een nummer wat hij geschreven heeft, en daaronder iets van hemzelf.

Oja het is natuurlijk Bob Dylan,


Abraham

Vandaag is het zover, ik zie Abraham. Vroeger was het een mannetje die bij de Luyksfabriek in Diemen stond.
Wij weten waar Abraham de mosterd haalt stond erbij.
Als je ouder wordt is het een angstbeeld wat opdoemt, een pop die in je tuin zit, een grote peperkoek, en eerst en vooral het feit dat je officieel oud aan het worden bent. 50 pfffffffffff.
Mijn broer en zijn vrouw hebben een advertentie in de krant gezet en ballonnen in de heg gehangen, was precies genoeg

Tja, geen speld tussen te krijgen;-)

Het is natuurlijk wel een mijlpaal, vandaar dat ik vorig jaar heb besloten om deze maand vrij te nemen en naar Compostella te wandelen, iets wat ik al jaren van plan was te gaan doen. Er kwam echter iets tussen.

Compostella

Les 1 is dus, stel niet uit wat je vandaag kunt doen, er kan altijd een kink in de kabel komen.

Nu doet het vreemde feit zich voor dat ik wel een gezelligheidsmens ben, maar ik houdt niet van drukte om mij heen.
De verjaardagen van vroeger met een grote kring van stoelen met ooms, tantes noem maar op, het is aan mij niet besteed. Ik mag graag met iemand ouwehoeren, gewoon lekker met een biertje of een wijntje, of op een terras zitten en wat om mij heen kijken (met commentaar). Maar een hok vol mensen………
Overigens is dat ook de reden dat ik niet vaak naar popfestivals geweest ben, die mensenmassa’s.
En dan komt er nu gewoon bij dat ik niet in een feeststemming ben.
Ach misschien van de zomer een keer, als het wat beter gaat.


Fietsen….

Vanmiddag kwam ik thuis van het werk en normaal zet ik dan even de tv aan, op de Belg laten ze de Giro zien.
Ik vind dat een mooiere wedstrijd als de Tour, veel bergritten en aangezien ik zelf in Italië gefietst heb weet ik dat de bergen daar ontzettend stijl zijn en de beklimmingen lang.
Vandaag geen televisie, vergeten.
Ineens hoor ik op het radiojournaal dat er een renner is overleden tijdens een afdaling. Je weet dat het kan, 18 juli 1995 valt Fabio Casartelli tijdens een afdaling in de Tour, dood.
Pedro Horrillo die 60 meter een ravijn in valt, einde carriere.
Kay Reus valt, ligt weken in coma.
En nu Wouter Weyland die tijdens een afdaling in de Giro valt, dood.
De beelden zijn verschrikkelijk, daarom hier een foto van hem in betere tijden.

Wouter Weyland

Natuurlijk weet je dat het gebeurt, het is een gevaarlijke sport. Ik heb zelf 85 kilometer per uur gehaald tijdens een afdaling, dat was op een brede route National in Frankrijk. Die profs halen die snelheid op smalle bergwegen, de cameramotor houdt ze niet bij, en als je dan gaat……

Meestel gaat het goed.

Overigens is een vriend van mij in 2000 overleden na een fietsongeval, een vrouw deed de deur van haar auto open net toen hij aan kwam fietsen, einde oefening voor Theo.

Dan is deze tranentrekker wel van toepassing:


de heer Laden.

Zo herinner ik mij Wim Kok, ergens in 2001 vlak na de aanslagen op 11 september stond hij op een trap in het 2e kamergebouw en sprak over de heer Laden. Om de een of andere reden vond ik dat zo beschaafd, geen manse praat zoals later Balkenende of president Bush, nee gewoon netjes.
Osama bin Laden was natuurlijk gewoon een crimineel, waarschijnlijk volledig overtuigd van zijn gelijk, maar daarom niet minder gevaarlijk, onmenselijk, crimineel noem maar op.
Een hoop mensen die in de loop der jaren het beste voor het volk over hadden vroegen het volk waarschijnlijk niet hoe dat er over dacht. Ik noem een Mao, Franko, Stalin, Videla, Pol Pot en het lichtend pad. Acht wat is goed, in het Cuba van Baptista hadden de mensen honger en geen school. Nu heeft iedereen scholing ziekenverzorging, maar geen of minder vrijheid. Ach hier hebben we “alles” en nog loopt half Nederland te klagen.

Wat mij overigens opviel is dat mensen in Pakistan zeggen “goh hij woonde in de buurt en we wisten het niet” . Er wonen in Abbottabad 27000 mensen, dan kan je toch niet iedereen kennen. Om even aan te geven hoeveel mensen dat zijn heb ik hier een foto van de zuidtribune in het Westfalen stadion van Borussia Dortmund, de grootste sta-tribune van Europa, staan 25000 mensen op.

Zud curve

Ik heb vandaag trouwens verder een kutdag. Pijn in mijn poot, voornamelijk een soort vermoeid been. Het voelt aan alsof ik heel lang gewandeld heb, zo’n halve kramp. Ik wordt ook wel een beetje kriegel van al die mensen die zeggen dat ik geluk heb gehad, nou met geluk had ze achter me langs gereden, of misschien geraakt maar zonder gevolgen.
Ik begrijp natuurlijk best wat mensen bedoelen, maar ik heb soms niet zo’n behoefte aan begrijpende mensen. Dan wil ik eigenlijk gewoon iemand op zijn gezicht slaan, maarja vind maar een vrijwilliger.
Van de week sprak ik met 2 fysiotherapeuten, ik had het over het stuk transplantaat wat aan mijn been hangt en dat ik daarom niet zo snel een korte broek aan zal doen. Dan zeggen ze dat je je daar niets van moet aantrekken. Ja dat is voor een ander gemakkelijk praten, als je zelf het probleem niet hebt. Ik heb onwijs veel respect voor mensen met brandwonden, je weet dat mensen kijken maar je hebt er gewoon maling aan. Nou weet ik toevallig dat daar ook een paar sessies met een psycholoog aan te pas komen om het te leren accepteren. Ik heb dat ook aangevraagd.
Ik heb overigens vandaag mijn V.L.O.S. gehaald. Een tijdelijke therapeutische schoen, heeft wat weg van een skischoen, het loopt wel wat anders maar daar zal ik wel aan wennen. Ik kan nu in ieder geval 2 gelijke schoenen aan.

Ze zijn wel niet blauw, maar………


De foto’s

Ik zou nog de röntgenfoto’s voor en na plaatsen. Bij deze.

Op de bovenste foto is het sleufgat te zien, er is ongeveer 2mm bewegingsruimte.
De middelste foto laat beide schroeven zien.
De onderste foto laat 1 schroef zien, dit is dus na het verwijderen van……
Op de onderste foto is ook goed te zien dat er contact is tussen de bot-delen.

Sleufgat is te zien2 schroeven

2 schroeven

Schroefje weg


Held.

Vechtend tegen de ergste misdadigers en de wereld reddend,wordt hij achtervolgd door de “wet” en een krant magnaat.
De meest kennen zijn Engelse naam, maar het is natuurlijk:


Nagekomen bericht.

Mensen die mij kennen weten dat ik als de dood ben voor injectienaalden, ik zou de slechtste junk van de wereld zijn.
Dit gaat terug naar de keuring van het leger.
Aan de Sarphatistraat (volgens sommigen de mooiste straat van de wereld) had je vroeger de eerste keuring voor militaire dienst, waar ook bloed werd afgenomen. Ik zeg de eerste, maar voor de landmacht was het de enige, ik heb later nog een keuring voor de marine/korps Mariniers gehad in Hilversum. Dit terzijde.
Er werd dus bloed afgenomen voor het kunnen aangeven welke bloedgroep je hebt (A+) en of je verder nog wat onder de leden had. Bij mij is dat fout gegaan, ik heb een week of 2 met een dikke blauwe arm gelopen en een levenslange angst voor spuiten. Toen Marja dan ook elke dag een tromboseprik moest toedienen bij zichzelf, was ik elke ochtend blij met mijn gezondheid. Ik moest er niet aan denken dat ik dat moest doen. Sterker nog, bij medische keuringen weigerde ik de bloedafname, als dat een reden was voor het niet krijgen van een baan moest dat maar.
Na het ongeval van vorig jaar wilden ze me naar huis sturen met voor 2 maanden spuiten, ik heb gestreden voor de trombosedienst, dan maar een keer in de week bloedafnemen maar mezelf prikken…………NOOIT.

Toen had ik een klein operatietje, schroefje moest eruit, dwz het was beter om dat te doen. En bijgevolg moest ik stoppen met de trombose pilletjes. Om nu alles weer zo snel mogelijk goed te krijgen moet ik spuiten, ik heb geen alternatief, and God know’s i tried. Balen, balen, balen.
Maar de verpleegster heeft mij de prik zelf laten geven, en het is helemaal geen probleem, het is (als je het zelf doet) niet pijnlijk en ik heb me dus druk gemaakt om helemaal niks.
Ben een echte man, zie er stoer uit, loop een beetje mans te doen, maar als het eropaan komt, gewoon een mietje.

Met deze conclusie het volgende liedje: