Maandelijks archief: juli 2011

Lekker Weekend…………

Wat moet je nou schrijven na een weekend zoals we dat “met zun allen” beleefd hebben. Allereerst zo’n debiel in Noorwegen (sorry debielen) wie haalt het nou in zijn malle hersens om dat te doen. En dat hij hersens heeft ben ik van overtuigd, ik zou hem wel als werkvoorbereider in dienst willen nemen. Alles tot in het detail voorbereid, je zou nog respect voor hem krijgen. En reken er op dat niemand hem tegenspreekt, je kijkt wel uit. Voorlopig koop ik de aankomende 21 jaar knijpers en enveloppen uit Noorwegen.
Overigens absurd dat zo’n man “maar” 21 jaar gevangenisstraf kan krijgen. Ik blijf overigens tegen de doodstraf, sommige mensen zeggen dat zulke mensen alleen maar geld kosten, maar ik hoorde vanmorgen op de radio  dat de doodstraf duurder is als levenslang (Amerikaans onderzoek) en levenslang is ook niet leuk. Normaal plaats ik een fotootje, maar dit vind ik niet gepast.

Dan de beroemde doden, Ina van Faasen, Johnny Hoes en last maar zeker not least Amy Whinehouse. Ik kan nou heel bijdehand het lijstje van 27 jarigen opnoemen maar dat doe ik niet. Ik wil alleen melden dat het bij allemaal eigen schuld is. Ik vind, zeker in het geval van Amy, het vreselijk wat er gebeurd, maar het is een keuze. De eerste keer dat ik haar zag was een jaar of 4 geleden in de oudjaarsshow van Jools Holand. Een spichtig zenuwelijertje wat aan haar rokje stond te prutsen, en ondertussen een hartverscheurend mooi liedje zingen. Ik zet het onder dit blog. En als ik dan haar vader en moeder zie staan bij de bloemenzee voor haar huis…….Ach wat heb ik dan medelijden. Flikker op, had haar aan haar haren mee naar huis genomen, een paar maanden moeders kookpot voorgezet, die vent van haar de deur uitgetrapt. Dus krokodillentranen van de familie. Denk ik…..Maar ik ben er niet bij geweest.

Volgende item Cadel Evans wint de tour. Kan ik niet veel mee. Als wielerliefhebber zie ik liever Contador, een aanvaller, een stilist op de fiets, zoals hij omhoog danst, het is bijna kunst. En dan de aanval op de laatste dag voor de tijdrit. De dood of de gladiolen, de dood dus maar wel geprobeerd.
Maar goed Evans dus, wieltjesplakker net als onze Joop, opgegroeid tussen de Aboriginals in een dorpje van 70 mensen. Eenzame jongen met een missie, fietsen wereldkampioen worden en de tour winnen. Mission acomplished.

Emotions flow as Cadel Evans wears the leader's yellow jersey.

En dan het allerergste, mijn kopje is gevallen.

Koffie drinken zal nooit meer hetzelfde zijn.

En dan nog even wegsmelten……..Toen was ze nog echt top (21pas)
For the record, ik heb met tranen in mijn ogen gekeken;-(

en het zenuwenpeesje, overigens met mijn held Paul Weller:


Hyves

Zo, vandaag heb ik mijn Hyves-account opgeheven. Ik heb dat account een paar jaar gehad, voornamelijk omdat mijn kinderen vroegen of ik het wilde. Vorig jaar, vlak na mijn ongeval, vond ik het heel gemakkelijk. Op advies van Frank heb ik op Hyves een blog gezet waar dit een uitvloeisel van is, maar dit is veel gemakkelijker en mooier.
Internet is iets handigs, je kunt er informatie vinden als je iets zoekt. Je kan informatie uitwisselen, goedkoop met je tante in Nieuw Zeeland praten (zelfs met beeld, had Chriet toch goed in zijn Wondere Wereld) maar verder is het ook een grote diaree van informatie en privezaken waarvan je je kunt afvragen of mensen het willen weten. Verder vraag ik mij weleens af of mensen beseffen wat ze on-line zetten. Ik doe er zelf ook aan mee, met een linkedIn account en dit blog. Ook heb ik nog een twitter account, maar veel zet ik daar niet op. Ik volg wat mensen, en als ik lees hoeveel “tweets” sommigen neerpennen op 1 dag vraag ik mij af of ze verder nog iets te doen hebben.

Afgelopen donderdag heb ik mijn dotterbehandeling gehad. Net als de vorige keer een gaatje in de lies en dan met een probe naar binnen. Net als de vorige keer heb ik toch wel flink last. Het trekt een beetje, en elke keer opstaan is vervelend. Gelukkig is de tour bezig dus ik heb een reden om op de bank te blijven zitten. Voorlopig heb ik nog een paar dagen een blauw kruis en ik hoop niet dat het zoals de vorige keer zakt naar mijn “private parts” . Overigens over het fietsen gesproken, ik heb weleens het idee dat wielrenners wel heel erg als helden worden neergezet, en als je Johnny Hoogerland en nu Laurens te Dam ziet snap je dat ook wel, maar andere sporters (voetballers) wordt weleens tekort gedaan. Gelukkig zijn er meer mensen die er zo over denken. Vandaag een jongen uit Beverwijk flink met zijn kop op tv. Leuk.

Ik ben fan van de Foo-Fighters. Waarom? het is gewoon een goeie band, en ze redden nog steeds de wereld, niemand weet wie Foo nou eigenlijk is, en dat komt door hun. Waren ze er niet geweest………….
Maar als je ruzie maakt tijdens hun concert wordt je er uit getrapt, let niet op de taal (language dear sir!!!!)

Tot slot een liedje van Black Sabbath. Ozzy Osbourne is echt zo’n zanger die mooi zingt in zijn lelijkheid, maar deze ballad is wel mooi. Ik moest er aan denken toen de zoon van een collega in de kringloopwinkel op een valse piano speelde, en het is wel toepasselijk.


Cool

In het journaal een item over een man die een schilderij heeft gestolen. hij liep met het schilderij onder zijn arm het museum uit en werd, toevallig, gefilmd bij een restaurant. Wel cool, niemand verwacht dat. Ik houdt wel van Picasso, maar smaken verschillen. Overigens een tonnetje of 5…………..

Tete de Femme (vrouwelijk hoofd)

Woensdag de uitslag van de angiografie van 2 weken geleden. De vorige keer liep ik te mopperen op de arts (nou is mopperen mijn 2e natuur, maar nu was het echt) dus ik ging er al met opgestoken kuif heen.
Als eerste moest ik bloed prikken en daar kreeg ik al te horen dat ik te laat was, de trombosedienst is tot 9 uur. Ik uitleggen dat ik anders 3x op 1 dag naar het ziekenhuis moet, nou dat maakte haar niet uit. Mij ook niet;-) kom wanneer ik wil.
In ieder geval moest ik daarna naar de vaatchirurg. 3 kwartier uitloop, alle tijd om je op te fokken en dat deed ik dus.
Uiteindelijk is het mijn beurt, weer in het onderzoekskamertje. Na een minuutje komt de arts. Of ik even mee wil lopen, nou dat wil ik wel. Hij draait zijn monitor en zegt: wat ziet U? En ik zag een röntgenfoto van mijn ader en wat opviel is een vernauwing en dat zei ik ook. De arts was dat ook opgevallen en hij stelt nu voor om dit te behandelen. Hij overlegt met mij wat de beste behandeling is en hoe dit gedaan moet gaan worden. Vriendelijke man.
De behandeling is dus een dotterbehandeling, waarmee ze een ballonnetje in de ader opblazen die de ader een beetje oprekt. Operatie die dus kort geleden mijn vader heeft ondergaan. Overigens, zei ook de arts, heb ik geen aderverkalking dus is de kans op een probleem minimaal. Ware het niet dat er bij mij een operatiewond zit van het repareren van de ader zou het geen enkel probleem opleveren. Ik moet nu ter controle een nacht blijven.
De moraal van het verhaal is echter dat een mens toch vaak met een soort van vooringenomenheid ergens heen gaat.
Als je tv stuk is en je gaat naar de winkel voor garantie heb je je verhaal al klaar, ik nu ook. De vorige keer was hij ook niet onvriendelijk maar een echte arts “ik weet wel wat het beste voor U is” en nu een hele andere man. Het kan best zijn dat hij met zijn collega’s gesproken heeft en weet dat ik gewoon graag wil weten wat er gaat gebeuren.

Ik ben weer zo mobiel dat ik het idee heb weer wat te gaan klussen, kleine dingetjes, tegels in de keuken dat werk. Had al met de buurman besproken of ik de poort naast het huis mag overkappen, dat mag, en ik denk dat ik dat binnenkort ga doen. Ik heb mijn gereedschap al opgezocht en vond een foto van mijzelf op weg naar de klus.
Tot slot: ik heb bijna nooit een gladgeschoren hoofd, ik vind dat bij mijzelf niet zo goed staan maar mijn jongste zoon moppert (van wie heeft hij het) weleens dat ik prik. Gelukkig is hij niet agressief, het kan anders………..


Harteloos

Het is de hartenperiode voor mij. 4 mensen die ik redelijk tot heel goed ken zijn in 2 wekentijd met hartklachten het ziekenhuis ingegaan. Van 2 hoor je het aan en denk je “lullig” maar de andere 2, mijn vader en de vader van Marja, komen wel erg dichtbij. Mijn vader is Godzijdank snel geholpen, en mocht na 4 dagen weer naar huis, maar de vader van Marja (is ook snel geholpen) is nog lang niet thuis.
Ik zat er zo over na te denken, maar ik ken eigenlijk persoonlijk geen vrouwen die een hartaanval hebben gehad, of gedotterd zijn. Is dat toeval dat ik die niet ken of zou dat komen omdat vrouwen hartelozer zijn dan mannen?
Ik houdt het voor het gemak maar op het eerste. Harteloos is ook niks.

stad zonder hart

De Tour de France is begonnen, geen proloog, maar wel weer een ploegentijdrit. Voor de niet liefhebbers, de proloog is een korte tijdrit op de eerste dag van een kilometer of 5 om uit te maken wie in de gele trui mag rijden. Een ploegentijdrit wil zeggen dat elke ploeg beurtelings het parcours met de gehele ploeg af moet leggen, snelste tijd etc. De ploegtijd telt mee voor het individuele klassement.
Ik heb weleens een ploegentijdrit gereden, maar ik ben wel goed als het omhoog gaat, maar tegenwind stampen ligt mij niet zo. Dus in de ploegentijdrit hadden ze niet zoveel aan me.

Met mij gaat het goed, ik loop zoveel mogelijk zonder krukken, en gisteren ging dat zo goed dat je bijna niets zag. Wel elke keer wat opstartproblemen, maar dat komt wel goed.

Tot slot weer een muziekje. Voor de liefhebbers van de Soprano’s.
Een Engelse band uit Peckham, of all places, Alabama 3.
Overigens gaat het nummer niet over een boef, maar over een vrouw die, na jaren van slaag door haar man, besluit om s’morgens een pistool te pakken en hem daarmee van kant te maken.