Lekker Weekend…………

Wat moet je nou schrijven na een weekend zoals we dat “met zun allen” beleefd hebben. Allereerst zo’n debiel in Noorwegen (sorry debielen) wie haalt het nou in zijn malle hersens om dat te doen. En dat hij hersens heeft ben ik van overtuigd, ik zou hem wel als werkvoorbereider in dienst willen nemen. Alles tot in het detail voorbereid, je zou nog respect voor hem krijgen. En reken er op dat niemand hem tegenspreekt, je kijkt wel uit. Voorlopig koop ik de aankomende 21 jaar knijpers en enveloppen uit Noorwegen.
Overigens absurd dat zo’n man “maar” 21 jaar gevangenisstraf kan krijgen. Ik blijf overigens tegen de doodstraf, sommige mensen zeggen dat zulke mensen alleen maar geld kosten, maar ik hoorde vanmorgen op de radio  dat de doodstraf duurder is als levenslang (Amerikaans onderzoek) en levenslang is ook niet leuk. Normaal plaats ik een fotootje, maar dit vind ik niet gepast.

Dan de beroemde doden, Ina van Faasen, Johnny Hoes en last maar zeker not least Amy Whinehouse. Ik kan nou heel bijdehand het lijstje van 27 jarigen opnoemen maar dat doe ik niet. Ik wil alleen melden dat het bij allemaal eigen schuld is. Ik vind, zeker in het geval van Amy, het vreselijk wat er gebeurd, maar het is een keuze. De eerste keer dat ik haar zag was een jaar of 4 geleden in de oudjaarsshow van Jools Holand. Een spichtig zenuwelijertje wat aan haar rokje stond te prutsen, en ondertussen een hartverscheurend mooi liedje zingen. Ik zet het onder dit blog. En als ik dan haar vader en moeder zie staan bij de bloemenzee voor haar huis…….Ach wat heb ik dan medelijden. Flikker op, had haar aan haar haren mee naar huis genomen, een paar maanden moeders kookpot voorgezet, die vent van haar de deur uitgetrapt. Dus krokodillentranen van de familie. Denk ik…..Maar ik ben er niet bij geweest.

Volgende item Cadel Evans wint de tour. Kan ik niet veel mee. Als wielerliefhebber zie ik liever Contador, een aanvaller, een stilist op de fiets, zoals hij omhoog danst, het is bijna kunst. En dan de aanval op de laatste dag voor de tijdrit. De dood of de gladiolen, de dood dus maar wel geprobeerd.
Maar goed Evans dus, wieltjesplakker net als onze Joop, opgegroeid tussen de Aboriginals in een dorpje van 70 mensen. Eenzame jongen met een missie, fietsen wereldkampioen worden en de tour winnen. Mission acomplished.

Emotions flow as Cadel Evans wears the leader's yellow jersey.

En dan het allerergste, mijn kopje is gevallen.

Koffie drinken zal nooit meer hetzelfde zijn.

En dan nog even wegsmelten……..Toen was ze nog echt top (21pas)
For the record, ik heb met tranen in mijn ogen gekeken;-(

en het zenuwenpeesje, overigens met mijn held Paul Weller:

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: