Maandelijks archief: januari 2012

The Greatest

Vanavond zat ik de Wereld draait door te kijken, met daarin 3 mannen die over sportboeken praten.
Zelf heb ik 1 sportbiografie gelezen en dat is: Ik Ali. Een boek geschreven over/door de beste bokser ooit Mohammed Ali.
Ik was zo geïnspireerd door dat boek en door zijn verhaal dat ik er echt aan heb gedacht Mohammedaan te worden, dat het er niet van gekomen is komt deels door luiheid en deels door het feit dat ik opgevoed ben met het idee dat er wel iets is maar geen God of Allah.
Anyway Mohammed Ali, door de BBC verkozen tot de beste atleet van de vorige eeuw. Ik kan mij (en een hele generatie met mij, maar dan hun vaders) herinneren dat we midden in de nacht door mijn vader werden gewekt. Apollo Henkie, Coen Verhoef of Ruud ter Weijden  als commentator (volgens mij) Partijen tegen Frazier, Foreman, Joe Bugner en onze Ruud Lubbers. Ik was voor Ali, mijn vader, die hem overigens altijd Cassius Clay noemde,  voor de tegenstander. Mooie tijden.

Vandaag is hij 70 geworden, Mohammed Ali. Ik las in een interview met zijn vroegere ringarts dat zijn hersenen na het laatste gevecht met Frazier compleet stuk waren, hij heeft dagen bloed geplast en beide mannen waren bijna dood.
Tja en als je hem nu ziet……….doen we dus maar niet. Je moet iemand herinneren zoals je hem het liefste ziet. Het vervelende is dat je vaak de laatste indruk houdt. Je opa als oud doorzichtig mannetje, en niet die grappenmaker die je altijd met dezelfde flauwe grap in de maling nam. Je oma als een demente zeurkous  en niet dat vrolijke mens wat lekker kon koken. Dus Mohammed zoals ik hem boven mijn bed had hangen (mijn vader had de poster gekocht, zo was hij ook nog wel)

En een filmpje als toegift, omdat het bijna kunst is.


Het werk

Als je iets overkomt, ziek wordt of een ongeval, denk je er vaak niet bij na welke consequenties dit kan hebben.
Zo was ik blij dat er een verzekering was die de door mij geleden schade dekt. De letselschadeadvocaat die we in de hand namen kwam snel tot de conclusie dat ik een jaarcontract had. Nou wist ik dat wel, maar tot dat moment had ik daar niet aan gedacht. Ik had al wel een laptop gevraagd waarmee ik wat kon thuiswerken. Voor 2 redenen, 1 ik had wat te doen, 2 je laat blijken dat je graag wilt, en dat is ook zo. Een van mijn collega’s heeft in die tijd zich sterk gemaakt dat mijn contract, in ieder geval tijdelijk, verlengd werd. Daar ben ik hem nog steeds dankbaar voor.

Maar toen het probleem, op een bepaald moment wil je toch wel weten of je contract verlengd gaat worden. Je wil wat zekerheid. Nu stond er in mijn contract dat bij een goede beoordeling het omgezet zou worden in een vast dienstverband. De goede beoordeling had ik, en toch geen zekerheid omdat het bedrijf was afgestapt van het geven van vaste contracten. Hoe ze dat doe weet ik niet, ik dacht dat je 2x een contract mag aanbieden en dat moeten ze je vast in dienst nemen. Maar het zal allemaal wel kloppen. Eind oktober was de deadline, na de vakantie half september wist ik nog niks. Ik had mij in de vakantie al op monsterboard gezet. Gewoon ff orienteren. En ik kreeg al snel wat aanvragen van headhunt bedrijven. Uiteindelijk 20 in de eerste week. Ja wat moet je dan. Ik heb aangegeven bij mijn teamleider wat er loos was en die begreep het als geen ander, hij zat in dezelfde situatie…………
Tijdens mijn vakantie had ik al een gesprek gehad bij Chemtura, een bedrijf in Amsterdam die bestrijdingsmiddelen maakt tegen insecten en plantziekten. Kwamen met een mooie vacature. Het onderhoud wat er gedaan wordt moet vastgelegd worden, SAP (een softwareprogramma) moet worden ingevoerd, en er komt een nieuwe fabriek waar het totale onderhoudspakket voor moet worden geschreven. Mooie uitdaging.
En toen kwam Vector, een bedrijf wat het onderhoud opzet van organisatie tot looplijst voor de monteur. Een mooie uitdaging, klein bedrijf met grote plannen.
Anderhalve week voor mijn contract afgelopen zou zijn kwam de kogel door de kerk, mijn contract werd omgezet in een vast dienstverband, en wat moet je dan? Zekerheid (betrekkelijke zekerheid) inruilen voor een contract van een jaar? Ik heb het maar gedaan. Dus per 1 november werk ik voor Vectormm, ik ben gedetacheerd bij een gas/oliemaatschappij waarvoor ik de tekeningen in Excell moet verwerken. Deze worden in SAP gezet en daar word dan het onderhoudsplan aan gekoppeld. Ik heb al eens iets gelijks gedaan bij Corus dus weet wat er verwacht wordt, maar ik val hier later in. De eerste maand ben ik bezig geweest met de denkwijze van een ander eigen te maken. Moeilijk maar het is gelukt.

Dit soort tekeningen dus. Dit is een heel simpel voorbeeld maar je zult begrijpen dat ik geen echte tekeningen plaats.

Het wordt omgezet naar dit:
Pomp P-201
Klep FV-3-3040
Flow zender(transmitter) FT10
Pomp P-504
Klep FV-3-3041
Flow zender(transmitter) FT101
Mixer M-08
Verzamelpunt
Reactor
Hier wordt dan een niveau en een codering aan gekoppeld waarmee het verder in een SAP database verwerkt kan worden, dit luistert erg nauw omdat bij een foute codering of niveau in het vervolgproces een deel van de database op een verkeerde manier wordt geplaatst in het eindresultaat.
Stel dat je de codering van de pompen omdraait kan het zijn dat je op een verkeerd booreiland staat omdat de codering aangeeft dat de pomp zich daar bevind. In de praktijk zal dat hier niet snel gebeuren omdat de onderhoudsmensen jarenlange ervaring hebben met wat waar staat. Maar bij een nieuwe fabriek zou het kunnen.

Leuk werk? Jawel, hoewel het nu gaat vervelen. maar elke keer als je er 1 af hebt geeft het een lekker gevoel.
Ik ben echter tot veel meer in staat. Je kan natuurlijk niet na 2 maanden van alles verlangen, en dat doe ik ook niet. Het is een klein bedrijf met aardige gasten en aan mij is het om te bewijzen dat ik kan wat ik zeg te kunnen.

En verder? Ik heb gisteren een ongeluk met mijn auto gehad, man reedt achteruit van de parkeerplaats maar lette niet op. Voorspatbord stuk, band gescheurd, deur kapot. Ik ga de bocht om zonder te sturen.  Meteen maar even contact gezocht met de baas, dat ik thuiswerk, gelukkig kan dat deze keer. Dinsdag naar de garage voor reparatie.

Verder heb ik weer eens Darts zitten kijken. Nederlandse jongen in de finale Christian Kist. Ik denk dat het geen Barney is. Hij kan wel goed darten natuurlijk.
Maar ik bedoel dat hij niet veel uitstraling heeft, en om een dikke boterham te kunnen verdienen moet je jezelf ook kunnen verkopen. Barney kon dat, tot hij als geldwolf gezien werd en dat kan niet in Nederland. de andere Embassy winnaar Jelle Klaasen heb je ook niet veel meer van gehoord.
Maar nu Kristian Kist.

Tot slot een liedje  van een Canadese band. Ze spelen covers, maar wel heel apart. Enjoy.


De gezondheid

Belofte maakt schuld, en zo zit ik dan om kwart over 11 s’avonds mijn schuld in te lossen.
Vandaag wil ik het hebben over de gezondheid en dan in het bijzonder het linker onderbeen.
Links………ik ben Linksbenig net als Maradonna, van Hanegem, Ryan Giggs, van Persi en Messi. Het zijn niet de minsten en ik word graag in dat rijtje geweldige voetballers genoemd. Maar daarmee heb ik dus meteen een van de vervelende dingen waar ik tegenaanloop;-)
Als ik bij mijn zoons sta te kijken en er komt een bal mijn kant op ben ik van nature geneigd de bal met links terug te schoppen. Dat kan waarschijnlijk best maar psychisch zit er nog een knoopje, net zoals er nog een motorrijdknoopje en een racefietsknoopje zit. Overigens heb ik voor mijzelf het motorrijdknoopje wel doorgehakt. De motoren staan te koop.

Op dit moment kan ik eigenlijk alles weer, met hier en daar een beperking.
lang wandelen zit er niet in, ik heb gemerkt bij het spelen met een hond dat ik ook geen bal kan gooien (je zal verbaasd staan hoeveel je met je been doet op zo’n moment) en wereldkampioen karate kan ik ook wel vergeten.
Verder merk ik elke dag met opstaan dat ik een dun been heb en als ik, zoals vandaag, geen verband omdoe is mijn been s’avonds ongeveer 2x zo dik. Wat doe je eraan?
Ik kan traplopen, heb op een ladder gestaan, kan wandelen, fietsen, werken, maar heb elke dag pijn. En als ik heel eerlijk ben is dat goed vervelend.
Pijn is overigens niet het juiste woord. Ik heb gevoel in het been en daar wen je aan. Ik kan het niet gemakkelijk uitleggen.
Maar ik kan mij nog herinneren dat een vriend (Frank) tegen me zei: de rest van je leven wordt je wakker en elke dag denk je aan de vrouw die je heeft aangereden. Nou ik kan je verklappen, hij heeft geen gelijk gehad, er zijn dagen dat ik er niet aan denk.
Wat zijn nu de vooruitzichten? Gewoon doorgaan met hoe de dingen nu gaan. Lopen, de voorvoet zo los mogelijk proberen te maken en verder maar zien. Mogelijk nog een vaatoperatie en een stuk vel weghalen en dat is het dan. Ik zit nog wel bij de Psychiater in het traject, maar dat is meer om te leren hoe om te gaan met het fietsen en de tegenpartij.
Er is vastgesteld dat ik geen trauma heb dus dat is goed nieuws.

Het kan altijd erger, mijn vader was ziek en een kennis van mij heeft dezelfde ziekte maar iets erger, heftiger. Ik ga hier niet in op wat ze heeft, maar de operatie is niet helemaal geslaagd, 20 december opgenomen voor 4 dagen als ik dit schrijf ligt ze nog in het ziekenhuis. Veel pijn, nog steeds. Alleen haar man, kinderen en ouders wil ze op bezoek hebben. 49 jaar oud, de rest van haar leven een stoma. Je kan ellende niet met elkaar vergelijken maar…………..

Zoals altijd wil ik afsluiten met een liedje. Dit is Gillian Welch met haar partner. Ze zingt een liedje over Elvis het is een kruizing tussen Blues en Country. Let ook een op de gitarist, hoe hij speelt. Morgen schrijf ik iets over mijn werk.

 

 

 

 

 


Eindelijk weer nieuws

Vandaag na lange tijd weereens een berichtje.
Er zijn al veel mensen die gevraagd hebben wanneer er weereens wat komt, maar soms heb je even een trigger nodig om iets te schrijven.
Vreemd eigenlijk want er is veel gebeurd in de achterliggende tijd.

De reden om het op te pakken is echter een man waar ik al eerder iets over heb geschreven, een man die ik wel bewonder, maar ook weer vreselijk arrogant vind.
Natuurlijk gaat het hier over Mart Smeets. Vandaag 65 jaar oud geworden. Wie krijgt het, als journalist, voor elkaar dat een krant 61 foto’s van je plaatst op zijn website.
Wie krijgt het voor elkaar dat als hij iets zegt tegen een collega dat heel Nederland er een mening over heeft. (Jij kan ook niet zonder autoque) en voor wie wordt er een handtekeningen actie opgezet als hij gaat stoppen met een televisieprogramma.

Mart dus, overigens de enige (ook weer) die elk schaatstournooi verslaat terwijl hij schaatsen niks aan vind. En gelijk heeft hij.

Voor vandaag laat ik het hierbij, morgen (beloofd) een volgende post waar ik wat meer vertel over mijn herstel, mijn werk, en wat er verder nog mijn vingers uitkomt het toetsenbord in.