Categorie archief: Geen categorie

Osteomyelitis

Osteomyelitis, oftewel bot-ontsteking, dat is wat ik nu dus heb. De nucleaire scan heeft het uitgewezen. Dat wil echter nog niet zeggen dat men weet waar het zit en waar het door komt. Toen de pen in mijn been is gegaan was er al sprake van een ontsteking. Ik heb toen 6 weken antibiotica gehad om een en ander tegen te gaan maar nu blijkt er toch iets te zitten. Wat, tja dat kunnen ze op het moment niet zeggen. Een bacteriële ontsteking in het bot.
Ze hebben wel gezien dat de ontsteking verminderd is. ze meten je CRP deze was bij mij de eerste keer 145, na 2 weken (kuurtje) 75 en nu was hij 42 en dat zonder antibiotica. Ook mijn witte bloedcellen waren aanzienlijk toegenomen. Allemaal tekenen dat het de goeie kant opgaat, maar er blijft nog iets sluimeren.

Nu is het tegengaan van de ontsteking in het bot niet zo’n probleem. Ze kunnen me volpompen met medicijnen en het bot zal daardoor wel genezen, maar de mergpen die in het bot zit zat de medicijnen niet opnemen. Mochten daar dus nog bacteriën opzitten zullen die op termijn weer een ontsteking kunnen veroorzaken.

Er zijn op dit moment 2 dingen wat er gedaan kan worden.
1) de ontsteking (pijn etc) wordt nu besteden met medicijnen. Als er nog bacteriën op de pen zitten zal dat over een paar jaar weer een probleem kunnen opleveren, hoeft niet maar kan wel, dan gaan we dat weer bestrijden met medicijnen. En dan mogelijk een volgende keer, en een volgende keer.
2) De mergpen wordt verwijdert, er wordt in het gat een hoeveelheid antibiotica gespoten, het been wordt dichtgemaakt en ik heb nooit meer ergens last van (hopelijk). Dit is volgens de chirurg de beste methode.

Maarrrrrr, eerlijk gezegd weet hij het ook niet. Het is natuurlijk een kundig chirurg, anders had hij niet aan mij mogen sleutelen, maar dit gaat (zegt hij zelf) zijn kennis te boven. Ik wordt daarom doorgestuurd naar het AMC.
Daar zit een chirurg die vaker dit soort gecompliceerde dingen heeft gedaan. Het gaat namelijk niet alleen om de botbreuk, maar ook om het vaatstelsel en de “vrij
e lap”, dat is het stuk transplantaat wat van mijn rug afkomt.
Ook de plastisch chirurg die mij heeft geholpen werkt 1 dag in de week in het AMC, dus dat is wel handig, en er zit ook nog een vaatspecialist die contact heeft met de vaatchirurg die mij in het RKZ heeft behandeld. Als ik die nou allemaal in 1 keer aan mijn bed kan krijgen ben ik blij, en in 1x klaar.

Maar dat zal wel hierop neerkomen:

Anyway, het wordt dus nog even afwachten. Ik heb nu een antibiotica kuur gekregen omdat ik erom gevraagd heb (je weet wat minister schippers er vanmorgen over zei? Ja dokter) om daarmee e.e.a te onderdrukken.
Verder zal ik doorgaan met uitkijken met eten. Dus Vette vis, kip, kurkuma met peper en olie. Uitkijken met rood vlees. Ik denk overigens dat je gewoon normaal moet eten. Vandaag had ik kip met rijst en groenten, staat er op een site dat kip EN rijst ontstekingen bevorderend zijn. Ja dan weet ik het ook ff niet meer.
Voorlopig ga ik aan de pil, zoveel mogelijk het been ontlasten en rusten (dokters orders) Volgende week een nieuwe CT scan, en dan wachten op een oproep uit Amsterdam. Misschien krijg ik wel de kamer van John de Wolf:-)

Tot slot nog even een liedje over wat ik niet meer ben…………


En de laatste?

Enige tijd geleden heb ik geschreven welke motorfietsen ik in de loop der jaren heb gehad.
Op dat moment had ik er nog 1, mijn BMW welke ik in 1989 heb gekocht.
Ook deze is inmiddels weg. Hij had ruim 3 jaar naast het huis gestaan en ik wilde hem naar een motorsloop brengen. Ik kwam echter erover te spreken met een vriend en die wilde hem wel hebben. Dus zo geschiedde, Hij kwam met zijn vader en weg was de Beemer. Eind van een tijdperk.

Daar gaattie

Daar gaattie

En nog een keer;-(

En nog een keer;-(

Op dit moment is motorrijden trouwens het laatste waar ik zin in heb. Sinds een paar weken heb ik ontzettend pijn in mijn enkel. dwz, nu gaat het weer, maar 4 weken geleden moest ik echt met krukken lopen met mijn voet van de grond omdat het anders teveel pijn deed. Nu gaat het wel weer. Zal je altijd zien, volgende week heb ik een afspraak met de specialist voor uitslag van foto’s en een CT scan, dan zal het wel over zijn. Nou ze kunnen in ieder geval zien waar het zat, en of dat een terugkomend probleem zou kunnen zijn.

Ik heb wel weer zin om te fietsen. Deze zomer ben ik een aantal keer op de racefiets weg geweest, en ik heb een elektrische fiets gekocht om naar het werk te gaan.
Waarom een Elec, zul je vragen. Ik kan op het werk niet douchen, en om nou de hele dag in mijn wielertenue te blijven stinken is ook niet fijn voor de waarde collegae.
Over de collegae’s gesproken, ik werk sinds een jaar voor Centrica. Dat is een Engelse olie- en gas maatschappij. ik ben daar E-engineer en (zag ik op de website) Maintenance software specialist…..ja noem het maar niks.
Het komt er op neer dat ik ben aangenomen als E-engineer en eigenlijk de E-verantwoordelijke zou moeten worden volgens NEN3140 maar op het moment ben ik veel meer bezig met de implementatie van SAP-PM, ik neem aan voor iedereen een bekend programma. Het bevalt me goed, ik loop als een halve freelancer rond. De collega’s zijn over het algemeen aardige mensen, en het is een leuk bedrijf verder.
Tevens ben ik al weer een paar keer offshore geweest. Het is niet meer zoals vroega, de regels zijn strenger, en ik kom er met een andere reden. Vroeger liep ik weekopweekaf, als monteur. En als ik nu ga kom ik alleen dingen bekijken, opmeten en eventueel een foto maken. Maar het blijft leuk, ff in de heli, hapje eten bij de chef en verder rondkijken, mooie vergezichten etc.

Ik weet ff niet meer te vertellen, zal er nog even een mooi muziekstuk bij zetten om dit blogje af te sluiten en ik hoop weer op een regelmatige basis een stukje te schrijven.

Oja, nog even dit.
ik ben laatst naar Bob Dylan geweest in de HMH. Ik ging er heen met de verwachting dat het niks zou worden, maar het viel weer 100% mee.
De vorige keer dat ik hem zag was dat ook al zo. Toen speelde hij het nummer wat ik heb bijgevoegd.
Het staat maar op 1 plaat, en dat is deze versie. Prachtig………

 


The big war.

Om duistere redenen ben ik gefacineerd door de 1e wereldoorlog. Ik vond het altijd ongelofelijk dat al die mannen de dood tegemoet renden. Of, soms nog erger, verwondingen zo erg dat je verstand erbij stilstaat. Na het lezen van het boek de Handelsreiziger van Conny Braam begrijp ik er wat meer van. De jongens werden volgegooid met Cocaine en rum en gingen weer de vijand tegemoet.

Op dit moment zit ik te kijken naar Rememberance Day op de BBC. Het gaat niet alleen over de 1e wereldoorlog zoals ooit begonnen, maar alle soldaten die gestorven zijn in oorlogen worden herdacht. Als ze iets kunnen in Engeland is het dat wel.

Bijna verplicht een Poppy opspelden om te laten zien hoe het land achter zijn soldaten staat, klinkt mooi.
De reden van de Poppy is niet zo mooi. Na de oorlog werden de soldaten aan hun lot over gelaten. Mensen konden al moeilijk aan het werk komen, en zeker als je (voor Koning en vaderland, dat dan weer wel) je armen of benen was verloren had je helemaal geen kans. Dus de ex-soldaten liepen bedelend door de straten. Pechvogels hadden maar 1 hand verloren, geluksvogels hadden nog maar 1 hand, en die kregen dus meer.
Iemand is toen op het idee gekomen om Poppy’s te vekopen en de opbrengst daarvan in een fonds te stoppen waarmee de soldaten geholpen komde worden. De Poppy (Klaproos) komt uit het gedicht In Flanders Fields.

 

 Flanders fields is nu ook de naam van een museum in Ieper, een stad in Belgie waar in de 1e wereld oorlog 500000 doden zijn gevallen. In Ieper wordt elke avond om 8 uur het Reveille geblazen onder de Medenpoort Mijn vakantie naar Spanje heb ik afgesloten door op de terugreis hiernaar te gaan kijken, ik moet zeggen dat de tranen over mijn wangen liepen.


Nieuwe tijden

Terwijl ik dit schrijf zit ik in een hostel in Frankfurt,  ben net met mijn zoons in het Goethe huis geweest waar ik een rondleiding heb gehad.

Vakantie, ik ben eraan toe. Al 2 jaar nergens geweest. Vorig jaar op dit moment was ik bezig met het zoeken naar een andere baan, had prioriteit. Ik ben een paar keer met mijn zoons een dagje weg geweest en ik ben een keer naar het strand geweest.
Dit jaar is eigenlijk niet anders, het huwelijk tussen Vector en mij is niet gelukkig. Ik had voor mijzelf al het besluit genomen om weg te gaan, en ook het supertrio van Vector had dezelfde conclusie getrokken. Supertrio is overigens niet vervelend bedoeld. Ze worden ook wel de 3 musketiers genoemd. Ik heb respect voor de gasten en wat ze doen, het is alleen niet “mijn ding”. Anyway, ik was al aan het zoeken naar iets anders, heb mogelijk iets gevonden, en was aan het kijken waneer ik dat het beste kon zeggen, bleek dat de Directie met het zelfde probleem zat. Is nu opgelost. Ik heb tot 1 november de tijd, en mag eerder weg indien nodig.

Maar ik ben dus toe aan een paar dagen weg, we maken er een korte vakantie van, Paar dagen Frankfurt (nu) daarna naar München (Dachau) waarna we naar Fussen gaan (Nueschwanstein) daarna vangen we weer met de thuisreis aan. We hebben nog geen plan maar dat komt wel goed, misschien Ulm Rotemburg ob Touber

Wat is nu de nieuwe tijd?
Het eerste wat ik deed toen ik op onze kamer kwam was een foto twitteren van het uitzicht, is iets van de nieuwe tijd.

getwitterde foto.

Het feit dat ik nu op mijn kamer dit kan schrijven is nieuw.
In de hotellobby zit iedereen naar een schermpje te staren, vroegá zat je in een hostel te praten, vaak met irritante Amerikanen die de hele wereld al gezien hadden, nu niet.
Het heeft zijn voordelen, het hele hostel heeft free Wifi, je kan een laptop lenen als je er zelf geen hebt, en je kan overal je telefoon, I-pod/pad opladen. Sterker nog als je je lader vergeten bent hebben ze die ook nog voor je.
Andere voordelen? Je kan ter plekke kijken wat er te doen is, je blog bijwerken, mailen met het thuisfront noem het maar op.

Even over de gezondheid, ik heb een operatie laten uitvoeren om een ader te vervangen, zal bekend zijn bij de volgers.
De operatie blijkt niet datgene te hebben opgeleverd wat de bedoeling was, ze hebben me open gelegd en niet het goede stukje vervangen, dwz een meting heeft uitgewezen dat de eerst gemeten waarde niet was verbeterd. Lekker is dat. Binnenkort weer een afspraak met de chirurg, kijken wat hij te vertellen heeft. Ik ben er wel klaar mee. De sufneus waar ik mee gesproken heb had het over een Dotterbehandeling. Heb ik al een keer gehad, niet geholpen.
Overigens, denk maar niet dat je een excuus krijgt ofzo, nee het is niet goed gegaan, jammer joh.

Tot slot……….
De politiek heeft in al zijn wijsheid besloten het in Nederland gebruikte gedoogbeleid te stoppen.
Het Hostel waar ik verblijf staat in het midden van de Rosse buurt van Frankfurt met alle daarbij behorende criminaliteit. Ik zie hier de hele dag dealers spullen verkopen, bewaren het in sokken, hun mond, schoenen. De mensen die het kopen zijn een levende reclame om NOOOOOIIIT aan die troep te beginnen. Waar ik bang voor ben dat wat ik hier voor de deur zie de toekomst van Nederland weer is. Fijn net als vroeger op het Damrak aangesproken worden door een man (psstt Hasjies? Coke? Mariuwana?) Ik had niet het idee dat het gedoogbeleid slecht was. de Koffieshops voorzagen van een behoefte en trokken toeristen. Daar waar het fout gaat moet je het aanpakken. Niet alles meteen verbieden. Dit is een beetje het kind met het badwater enz…..
Overigens grappig was dat een vrouw Sean vroeg om een sexclub binnen te gaan, toen ik vroeg of hij met 15 niet wat jong was kreeg ik allerlei excuses, ze had niet gezien dat hij bij mij hoorde. Moest er wel om lachen, hij ziet er dus uit ls een jongen van 18.

Tot slot een toepasselijk liedje.


Eind van een tijdperk

Op mijn 17e heb ik mijn eerste motorfiets gekocht, een Yamaha XT500. Dat was toen een topmachine. Het heette een off road, zelf noemde ik het graag een crosser. Leuk motorfietsje maar niet te starten.
Dat wil zeggen toen ik hem had verkocht kwam ik een vriend tegen die mij heeft geleerd hoe hem te starten, was iets met kleplichters enzo. We hebben er weleens met 2 man opgestaan, maar kwamen niet door de compressie;-)
Overigens zei de motorverkoper (Bas van Asten) dat het geen brommer was. Ik, eigenwijs, zei dat ik dat wist maar reed de straat uit op het achterwiel, en wist vol overtuiging te vertellen dat dit de bedoeling was.

Eerste motorfietsje

De volgende motorfiets was een Kawassaki Z500. Mooie kleine motor. Ik zat te twijfelen tussen de kawa en een Ducati 500Desmo en het is de Kawa geworden. Jaar mee gereden en toen total-loss gereden bij Sintmaartensvlotbrug. Een mevrouw had me niet gezien, story of my life.

En dan in het zwart (natuurlijk)

Hierna de volgende Kawasaki, een Z750. Heb ik half europa mee rondgereden, veel tourtochten (dat kon toen nog) lid van een motorclub, mc Pegasus. Maarja, een reparatie en het ding is nooit meer geworden wat het was. Waar de fout zat, ik weet het niet. Weet wel dat hij keurig was gerepareerd door de dealer maar toch niet goed schijnbaar.

En dan in het zwart (natuurlijk)

Na de Kawa’s ben ik overgestapt naar BMW. De liefde voor dit merk komt eigenlijk van een neef van mijn vader, Fred, die had een BMW R900, een beest van een motor. Toen ik daar een keer achterop had gezeten (ik zal een jaar of 10 geweest zijn) was ik verliefd en wist dat ik motor ging rijden.  Onze overburen vroeger hadden ook een BMW, een R100 met zijspan. Overigens ben ik ook getrouwd met een BMW met zijspan, een R500 uit 1961, ook mijn geboortejaar. En voor de wijsneuzen onder de lezers, ik ben natuurlijk niet met de motor getrouwd maar heb hem als vervoermiddel gebruikt.
Anyway de K75, ook heel europa mee doorgereden, prachtige vacanties mee gehad. Italie, Schotland Engeland noem maar op. Het een zijn met je omgeving, het spartaanse kamperen (Kramperen zei mijn vader)

En dan in het zwart (natuurlijk)

En toen op een koude winterdag was er een mevrouw die niet uitkeek (story of my life) en die reed Marja en mij aan op de rondweg Amsterdam.Kuip stuk, knie Marja stuk. Er was wat onenigheid over de schuldvraag dus kon ik niks laten repareren en heb daarom voor tijdelijk een Harley Davidson gekocht. Ik heb daar een jaar mee naar het werk gereden en op een kwade dag was er een mevrouw die niet uitkeek (story of my life) en mij van de motor afreed. Harley is gerepareerd maar of ik er nog op ga zitten

Maar dan nog niet in het zwart (zat wel in de planning, natuurlijk)

Om een kort verhaal niet al te lang te maken……….de harley is verkocht. Het is het einde van een tijdperk. Ik ben 33 jaar motorrijder geweest, niemand, maar dan ook niemand kon mij ervanaf krijgen, behalve……….een wildvreemde vrouw uit Santpoort. Is het nu helemaal over? Nee een klein stukje vecht nog, er staat nog een BMW in de poort. kuip erop en rijden maar. Dat is de theorie, de praktijk? Ik heb hem al aangeboden aan Roukema, de motorsloop.

Einde van een tijdperk……..


30 jaar


Ontslagen

De titel van deze post doet het ergste vermoeden.
Ik heb er ook iemand flink mee laten schrikken maar het valt reuze mee, sterker nog het is positief.
Ik hoef niet meer naar de Orthopeed. Het bot is zover genezen dat verdere controle overbodig is, maw ik ben genezen verklaard. Het wordt niet beter als dit.
Wat houdt dat in? In ieder geval weet ik nu dat mijn enkel niet meer kan bewegen. Ik mag mijn voorvoet weer belasten, maar ik moet mijzelf weer leren lopen.
Het normale lopen gaat wel. Vandeweek bij het voetballen zei iemand dat je bijna niet ziet dat er iets aan de hand is. Dat was s’morgens vroeg, ik kan verklappen dat het later op de dag een stuk slechter gaat. Zaterdag heb ik veel gewandeld en gestaan en ik heb daar nu (zondagavond) nog steeds last van. Mogelijk dat het ook komt dat ik het niet meer gewend ben en dat het weer getraind moet worden (spierpijn), daar ga ik dan maar mee beginnen.
Een ander ding wat ik moet leren is dat ik geen normaal evenwicht heb. Bij het de trap oplopen ga je onbewust met je gewicht naar voren om je zwaartepunt in het midden te krijgen, dit doe je met je enkelgewricht. Omdat ik dat niet kan val ik naar achteren. Dat moet ik dus leren.
Het enige wat er nu nog behandeld moet worden is de slagader. Ik heb in een vorige post dat al eens beschreven. Over een paar weken wordt er een scan gemaakt zodat ze precies kunnen zien waar de slechte plek zit. De arts wil dan een stukje ader van het ene been in het andere transplanteren zodat de doorsnede weer goed is. Het is nu ongeveer 30% van wat het zou moeten zijn.

Ik moet ook nog een keer naar de psychiater. Alles gaat goed ik heb alleen nog een klein probleem met het om gaan met de tegenpartij. Als huiswerk heb ik meegekregen 2 brieven te schrijven. 1 helemaal mijn gal spuwen, uitkafferen en zeggen wat ik denk en vind. en een 2e waarin ik netjes mijn gedachten op papier zetten. Het 2e zal niet zo’n probleem zijn. Als ze klaar zijn zal ik ze ook hier publiceren.

Zijn er nog verdere opvallende dingen gebeurd?
Mooie Mario gaat misschien weer fietsen. Wie is dat zul je vragen. Dit dus;-)

Gele wereldkampioen

Lion King

Perfecte fietshouding

Waarom was/is hij bijzonder? Om te beginnen won hij gewoon heel erg veel, Als een soort Mohammed Ali zei hij van te voren welke etappes hij wilde winnen en hij deed dat dan ook. Ten 2e bracht hij stijl in de strakke pakjes, zoals op de foto’s te zien is. Gele trui als je wereldkampioen bent? Dan laten we een gele wereldkampioentrui maken, Hij kreeg dan wel een boete, maar daar had hij maling aan. Achja, wat is 300 franse Francs boete als je miljoenen lire’s verdient.

Tot slot om het af te leren even een liedje zoals gewoonlijk. Een van mijn all time favorites.